Henryk Józef Paprocki (ur. 10 grudnia 1946 w Kole) – polski teolog i duchowny prawosławny, filozof, badacz filozofii rosyjskiej i tłumacz, były pracownik katedry Teologii Prawosławnej Uniwersytetu w Białymstoku.
Życiorys Ojciec Edward Paprocki (zm. 30 kwietnia 1964), matka Elżbieta Klara Wasielewska (zm. 11 października 1990). W 1964 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Wielkiego w Kole.
Ukończył studia teologiczne na KUL, zaś w 1978 również doktoranckie w Instytucie św. Sergiusza w Paryżu. Święcenia diakońskie otrzymał w 1981 z rąk metropolity warszawskiego i całej Polski Bazylego; na kapłana został wyświęcony 14 czerwca 1981 przez tego samego hierarchę30-lecie święceń kapłańskich ks. mitrata Henryka Paprockiego, „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego”, nr 6 (259), czerwiec 2011, s. 10..
Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Studiów Patrystycznych, redaktorem pisma „Elpis” oraz członkiem Międzynarodowej Komisji ds. dziedzictwa św. Grzegorza Peradze. Pełnił funkcję rzecznika prasowego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Wykładał na Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie oraz na Uniwersytecie w Białymstoku. Pracę duszpasterską prowadzi w Kaplicy św. Męczennika Archimandryty Grzegorza w Warszawie.
W 2017 został członkiem Polsko-Rosyjskiej Grupy do Spraw Trudnych oraz Polsko-Gruzińskiej Komisji Historyków.
Ordery, odznaczenia, wyróżnienia W 2007 roku otrzymał Nagrodę im. Księcia Konstantyna Ostrogskiego, w 2002 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi. W 2013 r. za wybitne zasługi w pracy naukowo-publicystycznej i działalności dydaktycznej, za upowszechnianie wiedzy o liturgiach wschodnich został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, którym udekorowano go 3 maja 2013 podczas uroczystości na Zamku Królewskim z okazji Święta Narodowego 3 Maja.
W 2009 otrzymał doktorat honoris causa uniwersytetu św. Grzegorza Peradze w Tbilisi. W tym samym roku został nagrodzony mitrą i orderem św. Marii Magdaleny II stopnia, a w 2016 roku orderem św. Marii Magdaleny II stopnia z ozdobami. W 2010 otrzymał Nagrodę im. św. Grzegorza Peradze, w 2011 – Medal Honoru Republiki Gruzji, zaś w 2014 – medal zasługi Uniwersytetu im. Iwane Dżawachiszwili w Tbilisi. W 2016 r. został laureatem nagrody im ks. Romana Indrzejczyka za działalność na rzecz rozwoju dialogu chrześcijańsko-żydowskiego; a w 2017 r. otrzymał medal honorowy Powstanie w Getcie Warszawskim.
Publikacje Wieczerza mistyczna. Anafory eucharystyczne chrześcijańskiego Wschodu (1988); Teksty o Matce Bożej. Prawosławie (I-II, 1991); La Promesse du Père. L’Expérience du Saint Esprit dans l'Église orthodoxe (1990); Le Mystère de l’Eucharistie. Genèse et interprétation de la Liturgie eucharistique byzantine (1993); Modlimy się z Kościołem wschodnim. Modlitwy liturgii godzin (1995); Teksty o Matce Bożej. Kościoły przedchalcedońskie (1995); Lew i mysz, czyli tajemnica człowieka. Esej o bohaterach Dostojewskiego (1997); Obietnica Ojca. Doświadczenie Ducha Świętego w Kościele prawosławnym (2001); Liturgie Kościoła Prawosławnego (2003); Focjusz (2003); Prawosławie w Polsce (2008), Misterium Eucharystii (2010) Psałterz z modlitwami za żywych i zmarłych (2017, wyd 2. – 2020) Czas. Eseje o wieczności (2018) Bezkres bezprzestrzenny (2021) Ἀρχή. Rzecz o początku (2024). Między słowem i obrazem. Eseje o twórczości Jerzego Nowosielskiego (2024). Saint Grigol Preradze. Life and Works [Współautor: David Kolbaia] (2025). Sobory Powszechne w hagiografii i liturgii (2025).
Ponadto jest autorem ponad 1000 artykułów, recenzji, haseł encyklopedycznych i tłumaczeń, m.in. dzieł S. Bułgakowa, N. Bierdiajewa, P. Fłorienskiego, N. Łosskiego, W. Rozanowa, M. Quenota, O. Clémenta, A. Kniaziewa, B. Uspienskiego, patriarchy Moskwy i całej Rusi Cyryla, Siergieja Chorużego i ks. Leonida Grilikhesa, a także esejów o twórczości J. Nowosielskiego, M. Łukasika i A. Tarkowskiego. Tłumaczył prawosławne teksty liturgiczne na język polskiKsiądz Henryk Paprocki.. Przygotował materiały do kanonizacji św. Grzegorza Peradze, a od 2010 redaguje i wydał jego Dzieła zebrane (2010-2015, I-IV).. Wydał Dzieła zebrane ks. Jerzego Klingera (Tyniec 2023, I-IV). Zredagował Kodeks Supraski czyli cyrylicka księga supraska w przekładzie na język polski, Białystok 2023. Przetłumaczył wszystkie teksty liturgii bizantyjskiej, które są dostępne na stronie internetowej: liturgia.cerkiew.pl.
Jest mężem Marii Magdaleny Klinger, córki ks. Jerzego Klingera, oraz ojcem dwóch córek: Agnieszki i Olgi.
Przypisy
Bibliografia Religia. Encyklopedia PWN, red. naukowa T. Gadacz & B. Milerski, Warszawa, 2003, t. VII, s. 511. B. Brzeziński, ks. Henryk Paprocki – badania, analizy, przekłady i interpretacje myśli rosyjskiej, [w:] L. Kiejzik, J. Uglik (red.), Polskie badania filozofii rosyjskiej. Przewodnik po literaturze. Część druga, Warszawa 2012, s. 37–48. Strona Punktu Duszpasterskiego św. Grzegorza Peradze w Warszawie – Wywiad: Jakie osoby wywarły wpływ na moje życie? Odpowiada ks. prof. Henryk Paprocki Encyklopedia ekumenizmu w Polsce (1964–2014), Kraków 2016, ss. 324–325. D. Kolbaia, Bibliografia prac księdza profesora Henryka Paprockiego, „Pro Georgia” 2021, z. 31, s. 9-82.
Kategoria:Absolwenci Instytutu św. Sergiusza z Radoneża w Paryżu Kategoria:Ludzie urodzeni w Kole Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy duchowni prawosławni Kategoria:Polscy ekumeniści prawosławni Kategoria:Polscy kartwelolodzy Kategoria:Polscy teolodzy prawosławni Kategoria:Polscy tłumacze literatury rosyjskojęzycznej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Białymstoku Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Marii Magdaleny Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego im. Kazimierza Wielkiego w Kole