Idealne struktury organizacyjne – sześć podstawowych typów struktur organizacyjnych zdefiniowanych w 1983 przez Henry'ego Mintzberga w książce Structure in FivesH. Mintzberg: Structure in Fives. Prentice Hall, New York 1983.. Kształtują się one w zależności od tego, która grupa pracowników odgrywa największą rolę w organizacji, a co za tym idzie, może pozyskać władzę nad innymi. Wbrew pozorom nie zawsze jest to naczelne kierownictwo.
Wyróżnia się następujące grupy interesów: wierzchołek strategiczny – np. zarząd firmy, dążący do centralizacji władzy. Gdy to się udaje, powstaje struktura prosta. Scentralizowana, z zarządzaniem jednoosobowym o małym stopniu formalizacji. szczebel pośredni – kierownicy średniego szczebla, zwykle dążący do autonomii i przejęcia uprawnień. Kiedy to się udaje, tworzy się struktura dywizjonalna. Poszczególne działy są scentralizowane, ale zarządzane przez kierowników średniego szczebla. rdzeń operacyjny – pracownicy wykonawczy, dążą do profesjonalizacji aby zminimalizować wpływ kierowników. Kiedy to się udaje, tworzy się biurokracja profesjonalna. technostruktura – pracownicy, którzy starają się tworzyć standardy pracy i przestrzegać ich wykonywania. Kiedy to się udaje, tworzy się biurokracja maszynowa. personel pomocniczy – pracownicy sztabowi i inny personel pomocniczy, dążący do włączenia w proces decyzyjny. Kiedy to się udaje, tworzy się adhokracja. ideologia – zespół przekonań i tradycji, norm, wartości, kultury.
Przypisy
Bibliografia Jemielniak, D., Latusek D.: Zarządzanie – teoria i praktyka od podstaw. WSPiZ, Warszawa 2005, , ss. 94–96. Kozmiński A., Jemielniak, D.: Zarządzanie od podstaw. WAiP, Warszawa 2005, , ss. 86–88. Mintzberg, H.: Structure in Fives. Prentice Hall, New York 1983, s. 154.
Kategoria:Socjologia organizacji Kategoria:Organizacja pracy