Luigi Pareysón (ur. 4 lutego 1918 w Piasco, zm. 18 września 1991) – włoski filozof, przedstawiciel nurtu filozoficznego – hermeneutyki.
Życiorys Luigi Pareyson urodził się 4 lutego 1918 w Piasco, miejscowości w północno-zachodnich Włoszech. W 1939 r. uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie Turyńskim, a tytuł jego pracy doktorskiej brzmiał „Karl Jaspers i filozofia egzystencjalizmu”. Pozostał na uniwersytecie, aby wykładać estetykę. Jego uczniami byli m.in. Mario Perniola, Gianni Vattimo i Umberto Eco.
Dzieła La filosofia dell'esistenza e Karl Jaspers, 1940 Studi sull'esistenzialismo, 1943 Esistenza e persona, 1950 L'estetica dell'idealismo tedesco, 1950 Fichte, 1950 Estetica. Teoria della formatività, 1954 Teoria dell'arte, 1965 I problemi dell'estetica, 1966 Conversazioni di estetica, 1966 Il pensiero etico di Dostoevskij, 1967 Verità e interpretazione, 1971 L'esperienza artistica, 1974 Federico Guglielmo Schelling, [w:] Grande antologia filosofica, vol. XVIII, 1971, s. 1-340 Dostoevskij: filosofia, romanzo ed esperienza religiosa, 1976 La filosofia e il problema del male, "Annuario filosofico" nr 2 (1986), s. 7-69 Filosofia dell'interpretazione, 1988 Filosofia della libertà, 1989 Ontologia della libertà. Il male e la sofferenza, 1995 (pośmiertnie)
Linki zewnętrzne bio-bibliografia (w języku niemieckim) Luigi Pareyson (w języku włoskim)
Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Włoscy filozofowie XX wieku Kategoria:Semiotycy Kategoria:Zmarli w 1991