thumb|Tablica upamiętniająca salezjanów pomordowanych w czasie II wojny światowej na ścianie Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie Ignacy Antonowicz SDB (ur. 14 lipca 1890 w Więsławicach, zm. 21 lipca 1941 w KL Auschwitz) – polski duchowny, salezjanin, prezbiter, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Był synem Jakuba i Jadwigi z d. Valerius. W latach 1901–1905 przebywał w zakładzie salezjańskim w Oświęcimiu. Przez rok od 1925 do 1926 pełnił obowiązki katechety zakładu Oświęcimskiego. W latach 1931-1934 pełnił funkcję dyrektora Zakładu Salezjańskiego w Różanymstoku. W 1934 przyjął posadę dyrektora Salezjańskiego Instytutu Teologicznego w Krakowie i sprawował ją aż do uwięzienia 23 maja 1941 roku.
Więziony w Krakowie trafił do niemieckiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau, gdzie otrzymał numer obozowy 17371. Był tam bity i kopany aż do nieprzytomności. Został poszczuty psem, który zrywał z niego kawałki ciała. Nieprzytomnego sprowadzono na rewir, gdzie później zmarł.
Był jednym ze 122 sług Bożych, których proces beatyfikacyjny rozpoczął się 17 września 2003.
W 2018 roku grupę salezjańskich męczenników wyodrębniono z procesu pelplińskiego i ich proces beatyfikacyjny prowadzono odzielnie.
Dnia 24 października 2025 roku, papież Leon XIV podpisał dekret o męczeństwie, otwierając tym możliwość beatyfikacji polskich męczenników. Dnia 6 czerwca 2026 roku w Krakowie odbyła się jego beatyfikacja.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921)
Zobacz też 108 błogosławionych męczenników
Uwagi
Przypisy Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 35)
Bibliografia Nota biograficzna
Kategoria:Polscy prezbiterzy salezjańscy Kategoria:Polscy duchowni katoliccy - ofiary KL Auschwitz Kategoria:Słudzy Boży II procesu beatyfikacyjnego drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1941