Żeleskie s.18 (powszechnie jako Kluki Żeleskie, ponadto także jako Stare KlukiNp. na mapach topograficznych układu "1965" z lat 70. i Żeleskie chatyF. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem"; niem. Selesener Klucken) nieistniejąca wieś słowińska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino, na Wybrzeżu Słowińskim i nad jeziorem Łebskim (obszar Słowińskiego Parku Narodowego).
Odnotowana w 1779–1785 jako Selensche Kluken. Powstała w wyniku rozbudowania na południe wsi Kluki na ziemiach należących do majątku Żelazo (stąd druga część nazwy wsi). Należała do parafii luterańskiej Smołdzino. Przez Słowińców wieś była nazywana Zapotok lub Żelazisko. Nazwę Kluki Żeleskie stosowano, ponieważ traktowana była jako część wsi Kluki z jednym sołtysem.Hieronim Rybicki, Kluki. Zarys dziejów, Grawipol, Słupsk 2003. Po wojnie ustalono oficjalną polską nazwę w formie Żeleskie, stosowana była także (w tym na oficjalnych mapach topograficznych) nazwa Stare Kluki.
W wyniku ucieczek i wysiedleń w okresie 1945–1955 wieś wyludniła się, a zabudowania zburzono.
Przypisy
Kategoria:Opuszczone wsie w województwie pomorskim Kategoria:Słowińcy