thumb|250px|Laboratoryjne rękawice chroniące przed zimnem wykorzystywane w Instytucie Molekularnej Biologii Komórki i Genetyki Maxa Plancka Rękawice ochronne – element odzieży ochronnej służący do ochrony dłoni, lub dłoni i nadgarstków przed niepożądanym, lub szkodliwym dla zdrowia oddziaływaniem czynników zewnętrznych.
Podstawową normą obowiązującą dla wszystkich rękawic ochronnych jest norma zharmonizowana PN-EN 420+A1:2010 Rękawice ochronne – Wymagania ogólne i metody badań określająca podstawowe wymagania i stosowne procedury badania odnoszące się do projektowania i konstrukcji rękawic, odporności użytych materiałów na przenikanie wody, nieszkodliwości, wygody użytkowania, znakowania oraz informacji dołączanych przez producenta do wszystkich wyprodukowanych przez niego rękawic ochronnych.
Rozmiary rękawic roboczych Rozmiary rękawic zostały znormalizowane przez PN-EN 420+A1:2010 Rękawice ochronne – Wymagania ogólne i metody badań. Norma ta jest często stosowana również w oznakowaniu rozmiarów zwykłych rękawiczek.
Rozmiar rękawicy Obwód dłoni[mm] Długość dłoni[mm] Minimalna długość rękawicy[mm] 6 152 160 220 7 178 171 230 8 203 182 240 9 229 192 250 10 254 204 270 11 279 215 280
Rękawice chroniące przed gorącymi czynnikami termicznymi Stosowane są przy pracach w których występuje narażenie rąk na działanie gorąca i/lub ognia. Wymagania i metody badania dla tej grupy rękawic określa norma zharmonizowana PN-EN 407:2007 Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi (gorąco i/lub ogień). Rękawice tego typu są oznaczone są odpowiednim znakiem graficznym, oraz sześcioma liczbami (z zakresu od 1 do 4) określającymi poziomy skuteczności ochrony poszczególnych parametrów odpowiadają zagrożeniom podczas przewidywanego przez producenta zakresu użytkowania rękawic. Liczby te podawane są w ściśle określonej kolejności: zachowanie się podczas palenia (od 1 do 4); odporność na ciepło kontaktowe (od 1 do 4); odporność na ciepło konwekcyjne (od 1 do 4); odporność na ciepło promieniowania (od 1 do 4); odporność na drobne rozpryski stopionego metalu (od 1 do 4); odporność na duże ilości stopionego metalu (od 1 do 4). W przypadku zastosowania do badania odporności innych metali niż żelazo producent powinien poinformować o tym w dokumentacji dostarczonej wraz z wyrobem.
Test Opis Poziom skuteczności 1 2 3 4 Palenie Czas dalszego palenia [s]Czas dalszego żarzenia [s] ≤ 20– ≤ 10≤ 120 ≤ 3≤ 25 ≤ 2≤ 5 Ciepłokontaktowe Temperatura kontaktu Tc [ºC]Czas progowy tt [s] 100≥ 15 250≥ 15 350≥ 15 500≥ 15 Ciepłokonwekcyjne wskaźnik przenoszenia ciepła HTI [s] ≥ 4 ≥ 4 ≥ 4 ≥ 4 Ciepłopromieniowania transmisja cieplna [s] ≥ 7 ≥ 20 ≥ 50 ≥ 95 drobne rozpryskistopionego metalu do uzyskania temperatury 40° [g] ≥ 10 ≥ 15 ≥ 25 ≥ 35 duże ilości stopionego metalu do uzyskania temp. powodującejpowierzchowne oparzenie [g] ≥ 30 ≥ 60 ≥ 120 ≥ 200
Rękawice chroniące przed mikroklimatem zimnym Stosowane są przy pracach wykonywanych z mikroklimacie zimnym, w którym występuje narażenie rąk na wychłodzenie lub odmrożenia. Wymagania i metody badania dla tej grupy rękawic określa norma zharmonizowana PN-EN 511:2006(U) Rękawice chroniące przed zimnem. Kolejne liczby oznaczają: odporność na zimno konwektywne – określa izolację cieplną ITR [m2K/W] (od 1 do 4) odporność na zimno poprzez kontakt – określa opór cieplny R [m2K/W] (od 1 do 4) nieprzemakalność – (od 0 do 1)
Test Poziom skuteczności 0 1 2 3 4 Izolacja cieplna ITR [m2K/W] – 0,10 ≤ ITR < 0,15 0,15 ≤ ITR < 0,22 0,22 ≤ ITR < 0,30 0,30 ≤ ITR Opór cieplny R [m2K/W] – 0,025 ≤ R < 0,050 0,050 ≤ R < 0,100 0,100 ≤ R < 0,150 0,150 ≤ R Nieprzemakalność NIE TAK – – –
Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi Odporność mechaniczną wszelkiego rodzaju rękawic ochronnych określa norma PN-EN 388:2006 Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi. Zawarto w niej wymagania, metody badania, znakowania oraz dostarczane informacje dla rękawic chroniących przed zagrożeniami mechanicznymi takimi jak ścieranie, przecięcie ostrzem, rozdzieranie i przekłucie. Rozszerzono metody badania na ochrony ramion, stanowiące osobne elementy rękawicy lub ubrania. Określa ona cztery parametry wytrzymałości: odporność na ścieranie: określa liczbę cykli niezbędnych do uszkodzenia próbki przy stałej prędkości (od 0 do 4); odporność na rozcięcie ostrym narzędziem: określa liczbę cykli niezbędnych do przecięcia próbki przy stałej prędkości (od 0 do 5); odporność na rozerwanie: określa (w niutonach) maksymalną siłę niezbędną do rozdarcia próbki. (od 0 do 4); odporność na przekłucie: określa (w niutonach) siłę niezbędną do przebicia próbki znormalizowanym przebijakiem. (od 0 do 4)
Test Poziom skuteczności 0 1 2 3 4 5 Odporność na ścieranie [cykle] <100 100 500 2000 8000 – Odporność na przecięcie [współczynnik] <1,2 1,2 2,5 5,0 10,0 20,0 Odporność na rozdzieranie [N] <10 10 25 50 75 – Odporność na przebicie [N] <20 20 60 100 150 –
Rękawice chroniące przed czynnikami chemicznymi Metodę badania odporności na przesiąkanie rękawic zabezpieczających przed czynnikami chemicznymi reguluje norma PN-EN 374-2:2005. Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że badanie to prowadzone jest w sposób syntetyczny w warunkach odmiennych od tych występujących w czasie normalnej pracy. Dlatego zaleca się wykorzystywanie wyników badań, wyłącznie do porównywania tworzyw jako grupę kategorii wytrzymałościowej przez określony czas oddziaływania.
Rękawice chroniące przed ryzykiem mikroorganicznym Metodę badania odporności na przepuszczanie rękawic ochronnych zabezpieczających przed mikroorganizmami reguluje norma PN-EN374-3:2005. Przyjmuje się, że dopóki rękawice odporne są na przepuszczanie, badane według tej części normy EN374-2, tworzą skuteczną barierę przeciw zagrożeniom mikrobiologicznym.
Kategoria:Bezpieczeństwo i higiena pracy Kategoria:Ochraniacze