Księstwo inowrocławskie – księstwo istniejące na ziemiach wokół miasta Inowrocław, istniejące w latach 1267–1364.
Księstwo powstało po śmierci Kazimierza I kujawskiego w 1267 roku, na skutek podziału księstwa kujawskiego pomiędzy Ziemomysła inowrocławskiego i Władysława I Łokietka.
thumbnail|left|250px|Polska za Władysława Łokietka w latach 1304–1333
Ostatnim samodzielnym księciem inowrocławskim był Przemysł inowrocławski, który od 1300 roku stał się lennikiem Wacława II, a od 1306 Władysława I Łokietka. W 1327 roku, w wyniku zamiany i rezygnacji z Inowrocławia, został on księciem sieradzkim, a księstwo inowrocławskie objął Łokietek. W latach 1332–1337 znajdowało się pod okupacją krzyżacką, po czym wróciło pod władzę Kazimierza III Wielkiego, który w 1364 roku przeprowadził inkorporację księstwa do Polski. Po jego śmierci znajdowało się jeszcze w rękach Kazimierza IV słupskiego i Władysława Opolczyka, by 1392 zostać ostatecznie włączonym do Polski.
Na terenie księstwo utworzone zostało następnie województwo inowrocławskie.
Książęta panujący w Inowrocławiu Ziemomysł inowrocławski (1267-1287) Leszek inowrocławski (1287-1320/24) Przemysł inowrocławski (1287-1314, 1320/24-1327) Władysław I Łokietek (1327-1333) Kazimierz III Wielki (1333-1370) Kazimierz IV słupski (1370-1377) Władysław Opolczyk (1378-1392)
Bibliografia
Kategoria:Lenna Korony Królestwa Polskiego Kategoria:Polskie księstwa udzielne Kategoria:Polska w czasach rozbicia dzielnicowego Kategoria:Historia Inowrocławia