II Krajowy Konkurs Awionetek – zawody lotnicze rozegrane w Polsce w dniach 29 października–1 listopada 1928 roku w Warszawie.

Informacje ogólne thumb|Samoloty stojące przed hangarami podczas II Krajowego Konkursu Awionetek w Warszawie – na pierwszym planie WK-1 Jutrzenka, w środku DKD-III (P-PAWD) i DKD-IV, po prawej PWS-4 II Krajowy Konkurs Awionetek był drugim z serii konkursów samolotów lekkich polskiej konstrukcji, organizowanych w okresie międzywojennym, zapoczątkowanych przez I Krajowy Konkurs Awionetek w 1927 roku. Łączyły one elementy zawodów lotniczych ze sprawdzianami poziomu konstrukcji samolotów, skonstruowanych w Polsce. Zawody organizował Zarząd Główny Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, która także wspierała finansowo budowę kilku ze startujących konstrukcji.

W pierwszym dniu samoloty były ważone z wyposażeniem, paliwem i pilotem. Następnie miała miejsce konkurencja krótkiego startu i lądowania. Polegała ona na starcie z jak najbliższej odległości nad bramką z rozciągniętym sznurem na wysokości 5 m. Analogiczna była konkurencja lądowania, w której samolot musiał wylądować przelatując nad bramką i zatrzymać się na jak najkrótszym odcinku. Najkrótszy start - 60 m osiągnął Orkan II T. GrzmilassaJ. Cynk, op. cit. s. 627.

Kolejną konkurencją była próba wzniesienia się na jak największą wysokość w ciągu 30 minut. Samolot Orkan II uzyskał w tym teście wysokość 3650 m.

Próba szybkości przelotowej polegała na uzyskaniu jak najlepszego czasu 6-krotnego przelotu na trasie Warszawa – Piaseczno – Warszawa. W razie przymusowego lądowania i ponownego startu, doliczano 10 minut karnych. Największą prędkość przelotową 137 km/h, a 155 km/h na poszczególnych odcinkach, uzyskał samolot DUS-III Ptapta, o metalowej konstrukcjiJ. Cynk, op. cit. s. 628..

Ostatnią konkurencją była próba szybkości demontażu i montażu samolotu. Po zdemontowaniu skrzydeł należało przeprowadzić samolot przez bramkę o szerokości 3 m i wysokości 3,5 m, po czym ponownie w szybkim czasie zamontować skrzydła i odbywać lot.

Wyniki Miejsce Samolot Pilot (załoga) Liczbamiejsc Numer rej. Numer startowy Konstruktor 1.DKD-IV Józef Bargiel i Karolina Iwaszkiewiczówna2 - 15Stanisław DziałowskiA. Glass, op. cit., s. 98-99.2.Orkan II por. pil. Tadeusz Grzmilas1 - 19 Tadeusz GrzmilasA. Glass, op. cit., s. 104.3.DKD-III Stanisław Działowski1P-PAWD Stanisław DziałowskiWedług J. Cynk, op. cit. s. 604 i 607; Zbigniew Luranc: DKD-IV, w: Modelarz, nr 10/1989, s. 14, oraz M. Działowski jr, SPOD ZNAKU IKARA (A. Glass, op. cit., s. 96 i 99 podaje odwrotnie miejsca 3 i 5).4. PS-1Olimpiusz Nartowski2 - Stanisław PraussJ. Cynk, op. cit., s. 487; A. Glass, op. cit., s. 285.5.DKD-IVbispor. pil. Karczmarczyk i Mieczysław Działowski2 - Stanisław Działowski6.PWS-4 Franciszek Rutkowski1 - 11 PWS (August Bobek-Zdaniewski)A. Glass, op. cit., s. 180.7.JD-2 (nr SL-6)James Worledge2P-PSLA Jerzy DrzewieckiA. Glass, op. cit., s. 282.8.DUS-III Ptapta Antoni Mroczkowski2 - 1Jerzy Dąbrowski, Antoni UszackiA. Glass, op. cit., s. 165.9.WZ-XI KogutekZbigniew Babiński1 - Władysław ZalewskiA. Glass, op. cit., s. 105.10.Skraba ST-3Łopaczyński 2 - Bolesław SkrabaA. Glass, op. cit., s. 124.11. Moryson Ostrovia I Stanisław Czyżewski 2 - 6Władysław Kozłowski / Józef MorrisonA. Glass, op. cit., s. 103; J. Cynk, op. cit., s. 620-624.12. WR-1 S. Tondys2P-PSL8 Stanisław Wigura i Stanisław RogalskiA. Glass, op. cit., s. 284.

Nie ukończyły konkursu: WK-1 Jutrzenka (nr 8), pilot Mazurek (konstruktor Władysław Kozłowski) (awaria silnika) RWD-1 (konstruktorzy S. Rogalski, S. Wigura, J. Drzewiecki) (awaria silnika)A. Glass, op. cit., s. 286 i J. Cynk, op. cit., s. 488 (źródła te podają prawdopodobnie błędnie jako pilota RWD-1 Z. Babińskiego, który według informacji w A. Glass, s. 105 i J. Cynk s. 615, pilotował w konkursie WZ-XI Kogutek).

Z powodu awarii silnika i przymusowego lądowania pod Sochaczewem, na otwarcie konkursu spóźnił się samolot MN-3 konstrukcji Józefa Medweckiego (pilot Szulczewski) i nie wziął udziału w konkursieA. Glass, op. cit., s. 137.. Z podobnych przyczyn nie wziął udziału samolot O-2 konstrukcji Michała Offierskiego, lecący z PoznaniaA. Glass, op. cit., s. 140.. Podczas lotu na konkurs również oba samoloty DKD-IV doznały uszkodzeń, lecz zdołano je pośpiesznie naprawić dzięki pomocy pracowników linii lotniczych Aerolot.

Zawody były sukcesem amatorskich konstrukcji braci Stanisława i Mieczysława Działowskich, którzy za pierwsze miejsce otrzymali nagrodę 10 000 zł, a za III - 3000 zł. Za 4. miejsce przyznano 2000 zł (samolot PS-1 S. Praussa). Nagrodę Ministra Komunikacji 1000 zł otrzymał samolot RWD-1, mimo nieukończenia konkursu, za najbardziej oryginalną konstrukcjęJ. Cynk, op. cit., s. 488. Nagrodę Ministra Komunikacji za najkrótsze lądowanie 70 m uzyskał samolot Skraba ST-3J. Cynk, op. cit., s. 117; A. Glass, op. cit., s. 125.. Samolot Orkan II zdobył nagrodę ufundowaną przez miasto Poznań.

Przypisy

Bibliografia Andrzej Glass, Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939, WKiŁ, Warszawa, 1976.

[dostęp 13-7-2010].

Kategoria:1928 w sporcie lotniczym Kategoria:1928 w polskim sporcie Kategoria:Zawody sportowe w Warszawie 2 Krajowy Konkurs Awionetek