Język saraiki (alfabet arabski: سرائیکی,: sarāikī, określany także jako multani) – język należący do grupy północno-zachodniej języków indoaryjskich, używany przez ok. 28 mln osób, przede wszystkim w Pakistanie (okręgi Multan i Bhawalpur). We wcześniejszej literaturze traktowany często jako jeden z dialektów sindhi lub języka pendżabskiego. W klasyfikacji Ethnologue stanowi odrębny język wchodzący w skład makrojęzyka lahnda. Tworzy kontinuum językowe z jednej strony z językiem sindhi, a z drugiej strony z językiem pendżabskim.
Zapisywany jest przede wszystkim pismem arabskim. Dialekty alt=Dialekty języka Saraiki|mały|Dialekty języka Saraiki Język saraiki charakteryzuje się bogatym kontinuum dialektalnym. Do głównych odmian dialektalnych należą:
Multani (Centralny): Uznawany za standardową i najszerzej rozpowszechnioną odmianę języka Saraiki. Używany głównie w okręgu Multan, Khanewal, Lodhran i okolicach. Ponadto stanowi powszechny standard w literaturze i mediach. Riasati / Bahawalpuri (Południowy / Wschodni): Używany w dawnym księstwie Bahawalpur (dystrykty Bahawalpur, Rahim Yar Khan i Bahawalnagar). Wykazuje cechy przejściowe w kierunku sąsiednich języków. Derawali (Zachodni): Odmiana używana wzdłuż prawego brzegu rzeki Indusu, głównie w Dera Ghazi Khan, Dera Ismail Khan oraz w częściach Beludżystanu. Znajduje się pod silnym wpływem języka Paszto oraz języka beludżi. Thali (Północny): Używany w rejonie pustyni Thal (dystrykty Layyah, Bhakkar, Mianwali oraz części dystryktu Jhang).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki indoaryjskie Kategoria:Języki Pakistanu