Bariery pozataryfowe – narzędzia polityki handlowej stosowane przez państwo. Wyróżnia się dwie grupy środków: bariery parataryfowe opłaty wyrównawcze; podatki nakładane na niektóre dobra; opłaty pobierane w związku z realizacją transakcji importowej;
ograniczenia administracyjne działające za pośrednictwem mechanizmu cenowego ograniczenia ilościowe; dobrowolne ograniczenia eksportu; normy techniczne i sanitarne; zakupy rządowe; wymóg składnika krajowego; reguły pochodzenia; subsydia eksportowe.
Najczęściej stosowane bariery administracyjne Ograniczenia ilościowe – to bezpośrednie wyznaczenie przez państwo ilości lub wartości określonych dóbr, które mogą być importowane w określonym czasie. VER (ang.: Voluntary Export Restraints) porozumienie między krajem importującym a eksportującym, w którym ostatni zobowiązuje się ograniczyć eksport danego dobra do określonej wielkości. Normy techniczne lub sanitarne – przepisy dotyczące parametrów, jakim powinny odpowiadać towary sprzedawane na danym rynku. Zakupy rządowe – zakupy finansowane z budżetu agend i instytucji rządowych. Wymóg składnika krajowego (ang. Local content requirements, LCR) – zobowiązanie producentów określonych wyrobów finalnych działających na danym rynku do pokrywania określonej części popytu na podzespoły dostawami rynku krajowego. Reguły pochodzenia – reguły określające, jaka część wartości produktu sprzedawanego na warunkach preferencyjnych musi być dodana na obszarze danego ugrupowania. subsydia eksportowe – wsparcie udzielane przez rząd krajowym podmiotom gospodarczym otrzymywane wraz z wywozem danego towaru. Dumping – nielegalna praktyka polegająca na sprzedaży na rynkach zagranicznych towaru po cenach niższych niż w kraju wytworzenia lub po cenach niższych niż koszty produkcji.
Przypisy
Kategoria:Międzynarodowe stosunki gospodarcze