Eugeniusz „Geno” Małkowski (ur. 5 września 1942 w Gdyni, zm. 20 sierpnia 2016 w Zamościu) – polski artysta malarz, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, organizator wystaw, grup artystycznych i stowarzyszeń twórczych, popularyzator sztuki.
Życiorys thumb|Grób Eugeniusza „Geno” Małkowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Urodził się w Gdyni. Dzieciństwo spędził w Lęborku. Edukację artystyczną rozpoczął w Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu 1957–1962. Następnie studiował na wydziale malarstwa warszawskiej ASP w pracowni Juliusza Studnickiego, a potem Artura Nachta-Samborskiego. Dyplom otrzymał w 1968 roku.
W 1969 założył grupę artystyczną Arka (Ciapało, Małkowski, Masznicz), którą w 1972 przekształcił w szerszy ruch artystyczny, pod nazwą O Poprawę, skupiający do 1977 roku ok. osiemdziesięciu znanych warszawskich twórców (m.in. Jan Dobkowski, Antoni Fałat, Łukasz Korolkiewicz, Ewa Kuryluk, Franciszek Maśluszczak, Janusz Petrykowski, Marek Sapetto, Lidia Serafin, Rafał Strent, Wiesław Szamborski, „Jurry” Zieliński).
W latach 70. XX w. działał w strukturach i Zarządzie Głównym Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP), a także organizował wystawy sztuki współczesnej w Polsce i za granicą (m.in. w Danii i Francji)O swoich osiągnięciach i koncepcjach wystawienniczych artysta opowiada w wywiadzie: . W drugiej połowie lat 70. współpracował z tygodnikiem itd, gdzie pisywał artykuły o sztuce.
W latach 80. współtworzył ruch społeczno-artystyczno-naukowy Świat. W 1984 wstąpił do Związku Polskich Artystów Malarzy i Grafików (ZPAMiG), gdzie pełnił funkcję skarbnika, następnie – sekretarza, a w latach 1997–2000 – prezesa; po czym wystąpił ze związku.
Od 1991 systematycznie jeździł do Paryża, gdzie organizował publiczne akcje Wspólnego Malowania. W 1994 w Paryżu powołał Stowarzyszenie Odnowy Sztuki (ARA), a w 1995 jego odpowiednik Polsce. W latach 1994–1996 w Paryżu uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych oraz kilku wystawach indywidualnych. W 1996 stworzył pracownię Galeria Inicjatyw Twórczych w Warszawie, w której zrealizował kilkanaście wystaw zbiorowych, prezentując blisko 150 twórców.
W 1991 podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zakładzie Wychowania Plastycznego w Olsztynie na stanowisku starszego wykładowcy. W 1997 uzyskał stopień doktora na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, a w 2005 stopień doktora habilitowanego. W 2007 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. W 2012 zakończył pracę na UWM. W 2013 powrócił do Warszawy, gdzie w pracowni przy ul. Brzeskiej 6 realizował cykliczne wystawy swoich prac. Wiele z nich publikował na własnej stronie internetowej.
Mieszkał i tworzył w Warszawie i Olsztynie. Miał żonę i syna. Był spokrewniony, przez swoją babkę Mariannę Skupniewicz, z architektem Zygmuntem Skupniewiczem i malarzem Norbertem Skupniewiczem. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera K-11-45).
Twórczość left|thumb|Zapatrzeni z cyklu Wielki Świat, 1971 W latach 70. XX w. wprowadził technikę tapowania szablonów na płótnie farbą olejną i akrylową. Przy pomocy niewielkiej ilości znaków: profili ludzkich twarzy i przejrzystych kul, a czasem także zarysów dłoni i nieregularnych obłych kształtów, tzw. wici, wkomponowanych w przestrzenne tło najczęściej przypominające niebo, tworzył fantazyjne pejzaże, wykazujące cechy abstrakcji lirycznej, których tytuły komentowały w sposób metaforyczny rzeczywistość, czasem nawiązując do sytuacji politycznej (m.in. cykle: Wielki Świat, Krzyk, Exodus).
W latach 80. XX w. w jego pejzażach pojawiły się elementy figuratywne. Eksperymentował z podziałem przestrzeni dzieła artystycznego, (cykl Obszary), a także, przy użyciu szablonu, uprawiał technikę kolażu (cykl Nasi Współcześni).
W latach 90. odszedł od tapowanych pejzaży na rzecz tzw. szybkich obrazów i portretów. Zbliżając się do zasad ekspresjonizmu abstrakcyjnego oraz speed paintingu, odwzorowywał ludzi i sytuacje w spontanicznym, automatycznym czy wręcz podświadomym akcie twórczym.
W pierwszej dekadzie XXI wieku do zestawu swoich szablonów dodał kontur sylwetki ludzkiej, który multiplikował i nakładał na siebie, tworząc dwuwymiarowe wielobarwne kompozycje (cykl Pokolenia). thumb|Gdzie ja jestem? z cyklu Pokolenia, 2007
W latach 1990–2010 był inicjatorem happeningów popularyzujących sztukę. Malował na czas lub zapraszał publiczność do wspólnego malowania, niejednokrotnie na ulicy lub w centrach handlowych, a następnie organizował wernisaże. W 2005 roku w Bełchatowie zorganizował próbę bicia rekordu Guinnessa w malowaniu obrazów na czas. W 2010 roku w Olsztynie zaprezentował serię 44 aktów kobiecych, które namalował podczas krótkich sesji technikami właściwymi dla realizmu i speed paintingu. Ostatni akt był malowany publicznie podczas wernisażu.
Miał ponad 100 wystaw indywidualnych. Brał udział w ok. 300 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą (m.in. Helsinki, Mérignac, Odense, Jokohama, Paryż, Dortmund, Nowy Jork, Barcelona, Ateny, Leningrad, Moskwa, Berlin, Madryt, Bagdad, Talla, Clermont-Ferrand). Był organizatorem i autorem ekspozycji ok. 100 wystaw grupowych (w tym 7 wystaw grupy Arka, 9 wystaw ruchu O Poprawę, 18 wystaw ruchu Świat). Jego prace znajdują się w zbiorach muzeów i instytucji (m.in Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze, w zbiorach Ministerstwa Kultury i Sztuki, urzędu miasta Warszawy, Centrum Sztuki Teatru Studio w Warszawie) oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce i za granicą. Tworzył także grafiki i rysunki, które ilustrują książkiWiator Polański, Holenderska żona, Wyd. Planeta, 1991, Warszawa; Barbara Meister, Róża na śniegu, Wyd. Biblioteka, Łódź, 1993..
Zmarł 20 sierpnia 2016 w Zamościu, gdzie pojechał, aby przeprowadzić kolejną akcję publicznego malowania 30 obrazów pt. Portrety Znanych Zamościan.
Wystawy indywidualne (lista niepełna) 1970 Salon Debiutów, Warszawa 1972 Galeria U Hopfera, Warszawa 1973 Galeria Ved Aen, Aarkus, Dania 1973 Salon BWA, Wałbrzych 1974 Dom Artysty Plastyka, Warszawa 1975 Salon BWA, Łódź 1976 Galeria Sztuki Współczesnej NOT, Warszawa 1977 Galeria MDM, Warszawa 1977 Galeria Sztuki Plastyka, Warszawa 1977 Salon BWA, Lublin 1979 Galeria DESA Nowy Świat, Warszawa 1980 Salon BWA, Kielce 1980 Wystawa rysunku, Miejski Ośrodek Kultury, Piaseczno 1981 Cykl Wielki Świat i inne prace malarskie, Jazz Club Akwarium, Warszawa 1982 Wystawa prac z cyklu Wielki Świat, Salon BWA, Opole 1982 Wystawa prac z cyklu Wielki Świat, Salon BWA, Białystok 1983 Salon BWA, Wałbrzych 1984 Salon BWA, Tarnów 1984 Salon BWA, Konin 1984 Salon BWA, Rzeszów 1985 Galeria Sztuki Współczesnej, Zamość 1985 Wystawa prac z cyklu Próby, Salon BWA DESA, Przemyśl 1986 Wystawa z okazji przyznania Nagrody im. Jana Cybisa, Galeria TEST, Warszawa 1987 Cykl Igraszki Galeria Na Brechta, Warszawa 1987 Wystawa cyklu Chmura przepastnej melancholii, Galeria TEST, Warszawa 1988 Wystawa Collage, Galeria PSEP Nowe Media, Olsztyn 1988 Galeria TEST, Warszawa 1988 Salon BWA, Koszalin 1990 Wystawa prac z cyklu Życie Codzienne, Pawilon Handlowy Pod Skocznią, Warszawa 1991 Galeria Zamkowa, Lubin 1993 Galeria Sztuki Współczesnej Pro Arte PAX, Elbląg 1994 Galeria Inicjatyw Twórczych, Warszawa 1994 Muzeum Okręgowe, Żyrardów 1996 Wystawa pt. Geno Małkowski - znany i nieznany, Galeria SD, Warszawa 1997 Galeria Instytutu Wychowania Plastycznego, Olsztyn 1997 Galeria Otwarte Koło, Warszawa 1999 Wystawa grafik i rysunków pt. Próby, Galeria Rysunku Nowa Oficyna, Olsztyn 1999 Espace Culturel Pyramedias, Moisseles-Domont, Francja 2005 Wystawa Rzeczpospolita piwniczna, Muzeum Regionalne, Bełchatów 2005 Espace Maurice Bejart, Verneuil-sur-Seine, Francja 2006 Malarska Kronika XX wieku, Muzeum Regionalne, Radomsko 2006 Malarska Kronika XX wieku Gena Małkowskiego (100 obrazów), Ratusz, Lesko 2006 Malarski Rekord Guinnessa, Muzeum Kultury Ludowej, Kolbuszowa 2006 20 obrazów pt. „Nie lękaj się”,Galeria Bellotto, Warszawa 2009 365 portretów, Galeria Rynek MOK, Olsztyn 2010 Początek świata, Galeria Rynek MOK, Olsztyn 2010 Pędzlem wyzwolę ją, Galeria Rynek MOK, Olsztyn 2015 Skandal, Studio Skandal, Warszawa 2015 Koryfeusze gdańskiej kultury, Kwidzyńskie Centrum Kultury, Kwidzyn
Cykliczne wystawy indywidualne w Galerii Brzeska 6 (lista niepełna) 2013 (styczeń) Inauguracyjna wystawa i wernisaż pt. 4 obrazy 2013 (luty) Wystawa i wernisaż pt. Powrót 2013 (marzec) Wystawa i wernisaż pt. Obszary 2013 (kwiecień) Akcja pt. 100 Portretów na Dzień Kobiet 2013 (maj) Akcja pt. Malowanie fasady ŚAS 2013 (czerwiec) Wystawa i wernisaż pt. Słodki zapach lata 2013 (lipiec) Wystawa i wernisaż pt. Spojrzenie za siebie 2013 (wrzesień) Wystawa i wernisaż pt. Rzeczpospolita Piwniczna 2013 (październik) Wystawa i wernisaż pt. Inne nurty 2013 (listopad) Wystawa i wernisaż pt. Szybkie malowanie - zapomniana historia 2013 (grudzień) Wystawa i wernisaż pt. Powrót do przeszłości 2014 (styczeń) Wystawa i wernisaż pt. Spojrzenie w przyszłość 2014 (luty) Wystawa i wernisaż pt. Artysta malarz - człowiek nagi 2014 (marzec) Wystawa i akcja pt. To co widać, to na pewno polska sztuka dzisiaj 2014 (kwiecień) Akcja pt. Na Dzień Kobiet 100 Portretów GRATIS 2014 (maj) Wystawa i wernisaż pt. Kosmos Niezmierzony 2014 (czerwiec) Wystawa i wernisaż pt. Krzyk Ziemi 2014 (lipiec) Wystawa i wernisaż pt. STO 2014 (wrzesień) Wystawa i wernisaż pt. 19 obrazów z cyklu "Wielki Świat" 2014 (listopad) Wystawa i wernisaż pt. 100 portretów 2014 (grudzień) Wystawa i wernisaż pt. Dzień Przed 2015 (styczeń) Wystawa i wernisaż pt. Ceny polskie 2015 (marzec) Wystawa i wernisaż pt. 10 Najpiękniejszych Paryżanek 2015 (kwiecień) Wystawa i wernisaż pt. Nowa Romantyczność 2015 (maj) Wystawa i wernisaż pt. Narodziny, Miłość i ... 2015 (czerwiec) Wystawa i wernisaż pt. 12 obrazów z 50 z cyklu "Życie codzienne" 2015 (listopad) Wystawa i wernisaż pt. Geno - Print Szok 2016 (kwiecień) Wystawa i wernisaż pt. 100/100 Twarze Mokotowa 2016 (maj) Wystawa i wernisaż pt. Pokolenia
Wystawy zorganizowane (lista niepełna) 1973 Wystawa Ruchu O Poprawę, Galeria Teatru Studio, Warszawa (komisarz i autor ekspozycji) 1974 Wystawa Ruchu O Poprawę, Dom Artysty Plastyka, Warszawa, (komisarz i autor ekspozycji) 1975 Zagraniczna wystawa Ruchu O Poprawę zatytułowana Forslag fra Warszawa, Kopenhaga, (autor ekspozycji) 1976 VI Festiwal Sztuk Pięknych, Zachęta, (komisarz i autor ekspozycji Hommage Xaweremu Dunikowskiemu) 1979 Wystawa pt. Obecność Sztuki towarzysząca Maratonowi Pokoju, Klub Międzynarodowej Prasy i Książki Nowy Świat, Warszawa (komisarz i autor ekspozycji) 1981 Wystawa Okręgowa Sztuki ZPAP (3000 prac), Zachęta, Warszawa (komisarz i autor ekspozycji) 1983 Wystawa Niebo widziane z ziemi, Muzeum Mikołaja Kopernika, Toruń (komisarz i autor ekspozycji, wystawa nagrodzona przez Ministra Kultury i Sztuki) 1985 I Międzynarodowego Triennale Sztuki Przeciw wojnie, Majdanek (autor aranżacji przestrzennej) 1986 wystawa Życie ludzkie - los ziemi towarzysząca Kongresowi Intelektualistów, Zachęta, Warszawa (komisarz i autor ekspozycji) 1986 wystawa 4 x Warszawa, galeria Hotelu Victoria, Warszawa (autor ekspozycji) 1987 wystawa Sytuacja 87, Galeria Art, Warszawa (komisarz i autor ekspozycji) 1987-1988 Targi Sztuki Polskiej „Interart”, Poznań (komisarz i autor ekspozycji) 1987 wystawa prac grupy Ośmiu, Salon BWA, Kraków (komisarz i autor ekspozycji) 1990 Ekspozycja sztuki współczesnej, Pałac Opatów, Gdańsk Oliwa (komisarz i autor ekspozycji) 1990 Pośmiertna wystawa prac Henryka Stażewskiego, Pałac Opatów, Gdańsk Oliwa (komisarz i autor ekspozycji) 2007 Wystawa Wiosenna „ProGramu Nieskończoność”, MOK Legionowo, 23 marca 2007 – 20 kwietnia 2007 (kurator ekspozycji) 2012 Wystawa Kryzys i Format, Koszary Dragonów, Olsztyn (autor projektu)