Bénédict Augustin Morel|mały Bénédict Augustin Morel (ur. 22 listopada 1809 w Wiedniu, zm. 30 marca 1873 w Saint-Yon) – francuski lekarz psychiatra.
Życiorys Urodził się w Wiedniu z francuskich rodziców. Wskutek wojny austriacko-francuskiej został porzucony przez swoich rodziców, opuścił Austrię z luksemburskim opatem Dupont i jego służącą Marianne, którzy go wychowali. W Paryżu studiował medycynę, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1839. Następnie został asystentem Jeana-Pierre′a Falreta w szpitalu Salpêtrière.
Dorobek naukowy Morel był twórcą teorii o dziedzicznym zwyrodnieniu psychicznym (degeneracji psychicznej) jako przyczynie chorób umysłowych. W pierwszym tomie Études cliniques (1852) wprowadził do medycyny termin démence précoce, przyjęty później przez Emila Kraepelina na określenie opisanej przez niego grupy psychoz. Koncepcja Kraepelina poza nazwą nie ma związków z opisem Morela i wydaje się, że Kraepelin nie znał jego prac.
Wybrane prace Traité des maladies mentales. Paris: Masson, 1852-1853 Traité des dégénérescences physiques, intellectuelles et morales de l'espèce humaine. Paris: H. Baillière, 1857 Le no-restraint ou de l’abolition des moyens coercitifs dans le traitement de la folie. Paris, 1861 Du goître et du crétinisme, étiologie, prophylaxie etc. Paris, 1864 De la formation des types dans les variétés dégénérées. Rouen, 1864
Przypisy
Bibliografia Lasegue C. Morel. Sa vie medicale et ses oeuvres. Archives générales de médecine 6 (21), 1873 Motet M. Eloge de Morel. Annales médico-psychologiques 11/12, 1874
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Zmarli w 1873