Talos (gr. Tálōs, łac. Talus) – w mitologii greckiej olbrzym z brązu, strażnik Krety.
Wykonany został przez Hefajstosa, boga ognia i boskiego kowala (wedle innej wersji mitu przez Dedala) i podarowany królowi Minosowi. Uważano go także za ostatniego przedstawiciela rasy wieku brązu (następującego po złotym i srebrnym), syna Kresa, ojca Leukosa, a nawet syna Hefajstosa. Na rozkaz Minosa lub Zeusa po trzykroć dziennie obiegał Kretę, strzegąc ją przed cudzoziemcami – ujrzawszy ich, rozgrzewał się do czerwoności i brał ich w objęcia. Walczył rzucając z daleka olbrzymimi głazami. Jego słabym punktem była żyła biegnąca od karku do kostki wypełniona ichorem, zamknięta w dolnej części nogi, wedle niektórych wersji na stopie, korkiem spustowym. Nie można było go zranić w żadnym innym miejscu. Talos był zsyłany przez Hefajstosa do wykonywania prac.
Kiedy Talos chciał odpędzić od Krety Argonautów, Medea swoimi czarami zerwała ten korek albo sprawiła, iż postradał zmysły, sam go sobie zrywając, przez co olbrzym zmarł. Istnieje również druga wersja jego śmierci, według której Pojas lub jego syn Filoktet przeszył to miejsce swą strzałą.
W paleontologii jego imię nadano opisanemu w 2011 rodzajowi dinozaura z rodziny troodonów, Talos sampsoni.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Olbrzymy w mitologii greckiej