Sposób artykulacji – w fonetyce sposób, w jaki prąd powietrza przepływa przez kanał głosowy przy artykulacji spółgłosek.
Ze względu na rodzaj przegrody i sposób jej pokonywania (czyli stopień zbliżenia narządów mowy w czasie) wyróżnia się: spółgłoski zwarto-otwarte spółgłoski zwarte (spółgłoski zwarto-wybuchowe, plozywne) spółgłoski zwarto-szczelinowe (spółgłoski zwarto-trące, afrykaty) spółgłoski szczelinowe (spółgłoski trące, frykatywne). spółgłoski półotwarte
Ze względu na udział jam kanału głosowego (ponad gardłowych) użytych w artykulacji wyróżnia się: spółgłoski ustne spółgłoski nosowe
Ze względu na sposób pokonywanie toru ustnego: spółgłoski środkowe spółgłoski boczne
Ze względu na rodzaj inicjacji i kierunek przepływu powietrza: spółgłoski produkowane na bazie powietrza wydychanego z płuc (spółgłoski wydechowe, płucne) spółgłoski produkowane na bazie powietrza wdychanego wymagające inicjacji ustnej (welarnej) (tzw. mlaski) spółgłoski wymagające inicjacji krtaniowej produkowane na wydechu (tzw. spółgłoski ejektywne) spółgłoski wymagające inicjacji krtaniowej produkowane na wdechu (tzw. spółgłoski implozyjne)
Zobacz też mechanizm przepływu powietrza miejsce artykulacji narząd artykulacji
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sposób artykulacji