Kazimierz Sakowicz (ur. 1894, zm. 5 lipca 1944) – polski dziennikarz, oficer i członek ruchu oporu, świadek zbrodni w Ponarach.
Sakowicz przed wojną był wydawcą i dziennikarzem Przeglądu Gospodarczego w WilnieGrzegorz Górny, Raport z rozstrzelanego świata, Rzeczpospolita, 19.10.2002. i oficerem polskiej armiiMarek Sterlingow, Wilno. Sześć razy z rąk do rąk, Gazeta Wyborcza, 2009-09-18.. W czasie wojny należał do polskiego ruchu oporuTadeusz Piotrowski, Poland's Holocaust, McFarland & Company, 1997, , s. 171. (Armii KrajowejPiotr Szubarczyk, Zbrodnia w Ponarach.).
Po wybuchu wojny Sakowicz musiał przeprowadzić się do nowego mieszkania. Nowy dom Sakowicza znajdował się w miejscowości Ponary na obrżeżach miasta (dziś dzielnica Wilna). Ze strychu swojego domu Sakowicz przez wiele miesięcy obserwował pobliskie egzekucje, w których Niemcy i ich litewscy kolaboranci w ciągu kilku lat wymordowali dziesiątki tysięcy osób – Żydów, polskich intelektualistów, radzieckich jeńców. Sakowicz nie tylko obserwował te wydarzenia, ale także zapoznał się z kilkoma szaulisami.
Swoje notatki, prowadzone od 11 lipca 1941 roku, zakopywał w butelkach po wodzie sodowej przy werandzie swego domu, zostały one odnalezione po wojnie. Skatalogowano i opublikowano je dopiero w latach 90., aczkolwiek do tej pory nie odnaleziono notatek z okresu od listopada 1943 do śmierci Sakowicza w lipcu 1944 roku. Jego notatki na temat zbrodni w Ponarach, opracowane przez Rachelę Margolis, opublikowano dopiero w 1999 pod redakcją Jana Malinowskiego pod tytułem Dziennik pisany w Ponarach od 11 lipca 1941 r. do 6 listopada 1943 r. (hebrajskie wydanie ukazało się w 2000, niemieckie wydanie w 2003, angielskie w 2005; wydanie litewskie w 2012).
Sakowicz zginął w 1944 r., śmiertelnie raniony, prawdopodobnie w zasadzce zorganizowanej przez litewskich kolaborantów (szaulisów), którzy prawdopodobnie zauważyli jego zainteresowanie ich działaniami i postanowili zabić niewygodnego świadka.
Jego mogiła znajduje się na Cmentarzu na Rossie w Wilnie.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne Alwida A. Bajor: Błędów i potknięć nieprzebrane mnóstwo w przewodniku „Wilno” P. Włodka, Magazyn Wileński, 5/2004.
Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Ofiary nacjonalistów litewskich w czasie II wojny światowej Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Zbrodnia w Ponarach Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1944