Guido Gustavo Gozzano, (ur. 19 grudnia 1883 w Turynie, zmarły 9 sierpnia 1916) – włoski poeta i prozaik. Był przedstawicielem kierunku określanego mianem crepuscolarismo, charakteryzującego się nostalgiczną nastrojowością i oszczędnym stylem. Jego najbardziej znanym dziełem jest tomik I colloqui, wydany w roku 1911. Poeta posługiwał się dystychem, tercyną i meandrem.
Twórczość Poezja La via del rifugio (1907) I colloqui (1911) Tutte le poesie (pod redakcją A. Rocca, opatrzone wstępem przez M. Guglielminetti; 1980. Zawiera wszystkie wiersze Guido Gozzano)
Proza I tre talismani (1914) La principessa si sposa. Fiabe (1918) Verso la cuna del mondo. Lettere dall'India (1912-1913) (ze wstępem G.A. Borgese, 1917, pierwsze wydanie) L'altare del passato (1918) L'ultima traccia (1919) Primavere romantiche (1924) La moneta seminata e altri scritti con un saggio di varianti e una scelta di documenti (F. Antonicelli, red.; 1968) Verso la Cuna del mondo - Lettere dall'India (Flaminio di Biagi, red., z posłowiem Giorgio Bàrberi Squarotti, 2005; pierwsze kompletne wydanie)
Listy Lettere d'amore di Guido Gozzano e Amalia Guglielminetti (S. Asciamprener, red., 1951) Lettere a Carlo Vallini con altri inediti (Giorgio Di Rienzo, red., 1971)
Przypisy
Bibliografia Guido Gozzano, I colloqui: liriche, Fratelli Treves, Editori, Milano 1917. Guido Gozzano, Verso la cuna del mondo : lettere dall'India (1912-1913) Fratelli Treves, Editori, Milano 1917. Guido Gozzano, L'Altare del passato, Fratelli Treves, Editori, Milano 1918.
Linki zewnętrzne
Teksty z włoskiej Wikisource Cytaty z włoskiej Wikiquote
Wystawa online dotycząca Guido Gozzano Guido Gozzano, I Colloqui, czyta Sergio Baldelli (LibriVox).
Kategoria:Włoscy poeci XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Turynie Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1916