Antoni Krzysztof Piechniczek (ur. 3 maja 1942 w Chorzowie) – polski piłkarz, trener piłkarski, szkoleniowiec reprezentacji Polski, senator VII kadencji, od 2008 do 2012 wiceprezes zarządu PZPN.
Życiorys Rodzina i kariera zawodnicza Syn Emila Piechniczka i Magdaleny z domu Marczok. Jego ojciec pochodził z Raciborza, pod koniec II wojny światowej jako Ślązak został przymusowo wcielony do Wehrmachtu, później dostał się do niewoli radzieckiej, z której nie wrócił. Został uznany za zmarłego z dniem 9 maja 1945 w sowieckim łagrze w Witebsku.
Antoni Piechniczek karierę piłkarską zaczynał w Zrywie Chorzów, następnie grał w klubach Naprzód Lipiny (1960–1961), Legia Warszawa (1961–1965), Ruch Chorzów (1965–1972) i francuskim Chateauroux (1972–1973). W 1964 zdobył z Legią Warszawa Puchar Polski, a w 1968 mistrzostwo Polski z Ruchem Chorzów. Rozegrał trzy mecze w reprezentacji Polski (1967–1969). Grał w pomocy i na prawej obronie. Ukończył studia w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.
Trener i selekcjoner W 1972 był kandydatem na szkoleniowca Stali Stalowa Wola, nie doszedł jednak do porozumienia z klubem po tym, jak zaproponowano mu poprowadzenie zespołu wspólnie z Jerzym Kopą. Pierwszym klubem w karierze trenerskiej był BKS Bielsko-Biała, jego trenerem został w sierpniu 1973. Początkowo mieszkał w Chorzowie, następnie przeprowadził się do Bielska-Białej. W pierwszym sezonie jego drużyna przegrała walkę o awans z Piastem Gliwice. W sezonie 1974/1975 zajął z drużyną piąte miejsce. Jego bilans jako trenera klubu BKS Stal Bielsko-Biała wyniósł 26 zwycięstw, 20 remisów i 14 porażek. Został następnie szkoleniowcem Odry Opole; w sezonie 1975/1976 wygrał z tym klubem II ligę. W pierwszym spotkaniu I ligi jego zespół pokonał drużynę Legii Warszawa 4:1. W sierpniu 1979 został szefem wyszkolenia Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Katowicach. Prowadził też drużyny Ruchu Chorzów i Górnika Zabrze, pracował także w klubach zagranicznych z Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Prowadził też tunezyjską drużynę Espérance Tunis. W 1987 zdobył mistrzostwo Polski z Górnikiem Zabrze.
Pod koniec grudnia 1980 został powołany na stanowisko trenera i selekcjonera reprezentacji Polski; obowiązki objął 5 stycznia 1981. Zadebiutował 25 marca 1981 w przegranym 2:0 meczu z reprezentacją Rumunii. Ostatecznie uzyskał awans na mistrzostwa świata w Hiszpanii w 1982. W spotkaniu półfinałowym jego zespół przegrał z Włochami 0:2. W meczu o trzecie miejsce Polacy pokonali reprezentację Francji 3:2. Prowadzona przez niego drużyna wywalczyła również awans na mistrzostwa świata w Meksyku w 1986. Na turnieju reprezentacja przegrała w 1/8 finału. Antoni Piechniczek złożył rezygnację w czerwcu 1986. Ponownie objął funkcję selekcjonera reprezentacji w maju 1996. Nie udało mu się doprowadzić zespołu do awansu na mistrzostwa świata we Francji w 1998. Podał się do dymisji 7 czerwca 1997. Pracował również jako selekcjoner reprezentacji Tunezji (brał z nią udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w 1988) oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Działalność zawodowa i polityczna Długoletni działacz Polskiego Związku Piłki Nożnej. W 2004 został członkiem zarządu i wiceprezesem do spraw szkolenia. W latach 2008–2012 pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. Zasiadał również w radzie rady nadzorczej Odry Wodzisław Śląski. Został też wykładowcą Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach.
W 2002 został wybrany z listy Unii Samorządowej (związanej z Unią Wolności) do sejmiku śląskiego. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmiku. Otwierał listę kandydatów Partii Demokratycznej – demokraci.pl do Sejmu w okręgu katowickim w wyborach w 2005. W grudniu tego samego roku przystąpił w sejmiku do klubu radnych Platformy Obywatelskiej. Z jej listy w 2006 ponownie został radnym województwa. W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia PO uzyskał mandat senatorski w okręgu katowickim, otrzymując 207 243 głosy. W 2011 nie ubiegał się o reelekcję. W eurowyborach w 2014 poparł Polskę Razem.
Osiągnięcia sportowe thumb|Tablica w Alei Gwiazd Sportu w Wiśle Jako piłkarz Mistrz Polski: 1968 z Ruchem Chorzów Puchar Polski: 1964 z Legią Warszawa Jako trener Mistrz Polski: 1987 z Górnikiem Zabrze Puchar Ligi Polskiej: 1977 z Odrą Opole III miejsce na Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej 1982 z reprezentacją Polski
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1999). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1982) Tytuł „Trenera Roku” przyznawany przez czasopismo „Piłka Nożna” (1978) Medal Kalos Kagathos (2017) Tytuł honorowego obywatela Opola (2018) i Chorzowa (2019) Tytuł doktora honoris causa Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach (2021) Tablica w Alei Gwiazd Sportu w Wiśle (2022)
Zobacz też Mecze reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn prowadzonej przez Antoniego Piechniczka
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze Naprzodu Lipiny Kategoria:Piłkarze LB Châteauroux Kategoria:Piłkarze Legii Warszawa Kategoria:Piłkarze Ruchu Chorzów Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Odra Wodzisław Śląski Kategoria:Trenerzy piłkarzy BKS Stal Bielsko-Biała Kategoria:Trenerzy piłkarzy Odry Opole Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ruchu Chorzów Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy Górnika Zabrze Kategoria:Trenerzy piłkarzy Ar-Rajjan SC Kategoria:Trenerzy piłkarzy Asz-Szabab Dubaj Kategoria:Trenerzy piłkarzy Espérance Tunis Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Tunezji w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Zjednoczonych Emiratów Arabskich w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej – demokraci.pl Kategoria:Politycy Unii Wolności Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej Kategoria:Senatorowie z województwa śląskiego (od 2001) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Katowicach Kategoria:Honorowi obywatele Chorzowa Kategoria:Honorowi obywatele Opola Kategoria:Nagrodzeni Medalem Kalos Kagathos Kategoria:Ludzie urodzeni w Chorzowie Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii Kategoria:Radni sejmiku województwa śląskiego II kadencji Kategoria:Radni sejmiku województwa śląskiego III kadencji Kategoria:Senatorowie VII kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej