Barometr chemiczny – szklane naczynie (najczęściej probówka) wypełnione roztworem soli i kamforą, który w zależności od zbliżającej się pogody zmienia wygląd – pojawiają się kryształki, płatki itd. Przyrząd został wynaleziony i rozpowszechniony przez admirała Roberta Fitzroya i został użyty podczas naukowych podróży Karola Darwina na statku HMS Beagle. W XIX w. obowiązkowo znajdował się w każdym porcie i na większości statków, gdyż przewidywanie pogody poprawiło bezpieczeństwo marynarzy.
Odczyty służyły do prognozowania pogody z wyprzedzeniem 12–48 godzin.
Składniki: 2,5 g azotanu potasu, 2,5 g chlorku amonu, 33 ml wody destylowanej 40 ml alkoholu etylowego 10 g kamfory
Prognozy: Roztwór przejrzysty – piękna pogoda roztwór mętny – pochmurno z możliwymi opadami małe kuleczki w roztworze – mgła szkło zamglone zapowiada burzę z piorunami jeżeli w roztworze unoszą się małe gwiazdki podczas słonecznego zimowego dnia – zapowiada śnieg duże płatki w roztworze oznaczają zachmurzenie w klimacie umiarkowanym lub śnieg zimą kryształki na dnie zapowiadają mróz igiełki i nitki na powierzchni zapowiadają wietrzną pogodę
Współczesne badania Jedyną substancją krystalizującą w roztworze jest kamfora, podczas gdy sole wpływają na sposób zarodkowania kryształów. W 1990 r. Y. Nakamoto i M. Hiroi opublikowali wyniki badań wskazujące, że jedynym czynnikiem zewnętrznym wpływającym na krystalizację jest temperatura, natomiast zmiany ciśnienia atmosferycznego, wilgotności, pola elektrycznego lub magnetycznego nie miały znaczenia. W dalszych badaniach ustalono, że wygląd kryształów zależał od historii zmian temperatury w ciągu kilku dni.
Przypisy
Linki zewnętrzne FitzRoy's Storm Glass, including instructions on how to make one (about.com)
Kategoria:Instrumenty meteorologiczne Kategoria:Krystalizacja