Bombay Bicycle Club – brytyjski zespół indierockowy, pochodzący z londyńskiej dzielnicy Crouch End w Anglii, w którego skład wchodzą: Jack Steadman (wokal, gitara), Jamie MacColl (gitara), Suren de Saram (perkusja) i Ed Nash (gitara basowa). Eksperymentuje z różnymi gatunkami muzycznymi, w tym z folkiem, elektroniką, world music i indie rockiem, a porównywani są do takich grup, jak , Bloc Party i Vampire Weekend.
Zespół został założony w 2005 roku. Rok później po wygraniu konkursu zdobył miejsce supportu na . Następnie wydał dwie EP-ki i debiutancki singel „Evening/Morning”. Od tego czasu, do 2023 roku Bombay Bicycle Club opublikował sześć albumów studyjnych, w tym , który w lutym 2014 roku znalazł się na szczycie listy UK Albums Chart w Wielkiej Brytanii.
W styczniu 2016 roku członkowie grupy ogłosili, że zamierzają realizować solowe projekty. W 2017 roku Nash, występując jako Toothless, wydał płytę The Pace of the Passing, a Steadman, pod nazwą Mr Jukes, debiutancki solowy album God First. W styczniu 2019 roku Bombay Bicycle Club ogłosił powrót do tworzenia nowej muzyki i występów na żywo po trzyletniej przerwie.
Historia Początki i pierwsze EP-ki (2005–2008) Jack Steadman, Jamie MacColl (syn muzyka Neilla MacColla, bratanek piosenkarki i wnuk pieśniarzy ludowych i ) i Jack de Saram (syn lankijskiego wiolonczelisty ) poznali się w wieku 15 lat jako uczniowie w Hampstead (w tym samym roku co członkowie zespołu ). Po wspólnym występie na szkolnej akademii zaczęli razem grać pod nazwą The Canals, z dodatkowym klawiszowcem. Działali następnie pod różnymi pseudonimami, aż wybrali Bombay Bicycle Club – na cześć nieistniejącej sieci indyjskich restauracji w północnym Londynie. Ich zespół powstał w 2005 roku w Crouch End.
Skład zespołu zmieniał się regularnie aż do lata 2006 roku, kiedy to Ed Nash (uczeń ) dołączył do zespołu po tym, jak poznali się na pogrzebie wspólnego znajomego. Początkowo grali koncerty w małych londyńskich klubach, takich jak The Old Blue Last, Lark in the Park czy Jacksons Lane. Wydali dema swojej muzyki na MySpace, z wczesnymi wersjami swoich utworów.
Zespół wziął udział w konkursie Virgin Mobile „Road to V” na Channel 4. Zostali ogłoszeni jako jedni z dwóch jego zwycięzców 16 sierpnia 2006 roku, pokonując konkurencję ze strony innego londyńskiego zespołu – i faworytów do wygrania konkursu – w finałowej rundzie, spośród czternastu zespołów. Jednymi z poprzednich uczestników „Road to V” była grupa Young Knives, którzy byli zwycięzcami inauguracyjnej edycji konkursu rok wcześniej. Bombay Bicycle Club otrzymali miejsce otwierające 2006, grając na scenie Channel 4 w Chelmsford 19 sierpnia i w kolejnym dniu, otwierając wówczas występy w Staffordshire.
Bombay Bicycle Club wydał swój debiutancki minialbum 12 lutego 2007 roku, który ukazał się nakładem własnej Mmm… Records. Wyprodukował ją Jim Abbiss na własną prośbę, a nagrał i zmiksował Ewan Davies w Chapel Studios w Lincolnshire. Aby promować wydanie EP-ki, zespół zagrał główny koncert w w Camden, a także supportował Young Knives, podczas części ich trasy po Wielkiej Brytanii. Zespół zagrał również na w 2007 roku.
Drugi minialbum zespołu ukazał się 29 października 2007 roku, wydany również nakładem Mmm… Records. Został on ponownie wyprodukowany przez Abbissa, a nagrał go i zmiksował Richard Wilkinson w Konk Studios. Zadebiutował na drugim miejscu brytyjskiej listy Independent Singles Chart 10 listopada 2007 roku.
Na początku 2008 roku Bombay Bicycle Club pojawił się na festiwalach i oraz wystąpił na The Great Escape w Brighton. Zespół zagrał także na gali Show w londyńskim klubie Koko, gdzie był głównym supportem dla .
I Had the Blues But I Shook Them Loose (2008–2009) W czerwcu 2008 roku wszyscy ówcześni członkowie Bombay Bicycle Club ukończyli szkołę średnią, co oznaczało, że mogli poświęcić się muzyce na pełen etat. Zespół został gwiazdą pierwszego paryskiego Club NME w klubie La Fleche D’or, gdzie supportowała ich grupa Bitchee Bitchee Ya Ya Ya, a sety DJ-skie dały tacy artyści, jak South Central, Shitdisco i .
Pierwszy singel zespołu, „Evening/Morning”, został wydany 4 sierpnia 2008 roku nakładem Young and Lost Club. Został wyprodukowany przez Abbissa, a nagrany i zmiksowany przez Richarda Wilkinsona w londyńskim The Garden. Zespół wyruszył w 23-dniową trasę koncertową po Wielkiej Brytanii w lipcu i sierpniu 2008 roku, występując na , , oraz na .
Debiutancki album Bombay Bicycle Club, I Had the Blues But I Shook Them Loose, został nagrany w latach 2008–2009 w Konk Studios w Londynie, a jego producentem był ponownie Abbiss. Pod koniec października 2008 roku zespół odbył również trasę koncertową Levi’s Ones To Watch, która obejmowała koncerty w Brighton, Londynie, Birmingham, Liverpoolu i Glasgow.
Pod koniec 2008 roku Bombay Bicycle Club podpisał umowę z Island Records na wydawanie kolejnych singli i albumów z tą wytwórnią. Wszystkie wydawnictwa miały być wydawane przez Mmm… Records / Island Records, a pierwszym z nich był singel „”. Ukazał się on w kwietniu 2009 roku i osiągnął 97. miejsce na liście UK Singles Chart. Zespół koncertował po Wielkiej Brytanii przez cały kwiecień, promując debiutancki album, który miał swoją premierę 6 lipca 2009 roku. Został on dobrze przyjęty przez krytyków.
Flaws (2010–2011) W maju 2010 roku Bombay Bicycle Club opublikował utwór „” w wersji cyfrowej. Wydany został jako podwójny singel z utworem „Flaws” i stał się główną piosenką z ich drugiego albumu studyjnego . Zadebiutował on na 97. miejscu listy UK Singles Chart, osiągając w kolejnym notowaniu 56. miejsce – najwyższe dla ich singli w dotychczasowej historii zespołu.
Flaws swoją premierę miał w Wielkiej Brytanii 12 lipca 2010 roku, debiutując na liście UK Albums Chart na 8. miejscu. Album zawierał 11 utworów nagranych w wersji akustycznej, w tym „Swansea” (cover utworu Joanny Newsom z jej albumu ) oraz „Fairytale Lullaby” (cover utworu Johna Martyna z albumu ). Jego nagrania dokonano pomiędzy trasami koncertowymi trwającymi przez lata 2009–2010, kilka wczesnych utworów nagrano w studiu The Church, a producentem albumu był Neill MacColl, prywatnie ojciec Jamie’ego MacCollego.
20 września 2010 roku zespół wydał drugi singel „Rinse Me Down” w formie pliku muzycznego do pobrania oraz na 7-calowej płycie winylowej wraz z utworem zatytułowanym „Dorcas”, który stanowił B-side. 10 grudnia tego samego roku album Flaws uzyskał status srebrnej płyty British Phonographic Industry za sprzedaż ponad 60 tys. egzemplarzy.
Bombay Bicycle Club zdobył nagrodę dla najlepszego nowego zespołu podczas gali 24 lutego 2010 roku, a 19 kwietnia 2011 roku album Flaws został nominowany do Ivor Novello Awards 2011 w kategorii najlepszy album.
A Different Kind of Fix (2011–2012) We wrześniu 2010 roku Bombay Bicycle Club rozpoczął pracę nad swoim trzecim albumem studyjnym, powracając do gitar elektrycznych. 7 czerwca 2011 roku Zane Lowe ujawnił na antenie BBC Radio 1, że ich nowy album będzie nosił tytuł . Powiedział również, że 22 czerwca zagra na antenie radia nowy utwór z albumu zatytułowany „”, który zostanie wydany jako singel następnego dnia. Dotarł on do 69. miejsca na liście sprzedaży w Wielkiej Brytanii.
Album A Different Kind of Fix został wydany 29 sierpnia 2011 roku nakładem Island Records i zawierał 12 utworów. Sam utwór „Beg” został wydany jako singel 9 lipca 2012 roku i nie znalazł się na oryginalnej fizycznej wersji albumu, ale był dostępny jako bonus w wersji cyfrowej.
Na albumie gościnnie zaśpiewała , ale w 2012 roku na trasę koncertową Bombay Bicycle Club promującą album zwerbowano zamiast niej Amber Wilson ze względu na zaangażowanie Rose w jej solowy projekt. Do zespołu dołączył wówczas także klawiszowiec Louis Bhose. Bombay Bicycle Club znalazł się wśród zespołów wybranych do występu na koncercie BT London Live w Hyde Parku, który zakończył Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 2012 roku.
So Long, See You Tomorrow (2013–2018) mały|Koncert Bombay Bicycle Club w klubie Hippodrome, Kingston upon Thames (2014)
4 listopada 2013 roku w programie Zane’a Lowe’a na antenie BBC Radio 1 wyemitowano utwór „Carry Me”, pierwszy singel z kolejnego albumu Bombay Bicycle Club, którego tytuł nie był jeszcze znany. Tej samej nocy opublikowano interaktywne wideo, które pozwalało widzom manipulować działaniami członków zespołu. 4 grudnia tego samego roku zespół ogłosił, że nowy album będzie nosił tytuł , a okładkę do niego zaprojektował La Boca.
13 grudnia 2013 roku zespół upublicznił utwór „It’s Alright Now”, a 6 stycznia 2014 roku w programie Lowe’a na antenie BBC Radio 1 wyemitowano trzeci singel z albumu, „Luna”. Piosenka ta została nagrana wspólnie z Rae Morris, a wykorzystano ją jako ścieżkę dźwiękową w grze Konami i w grze Forza Horizon 2.
Album So Long, See You Tomorrow miał swoją premierę 3 lutego 2014 roku, stając się pierwszą płytą zespołu, która osiągnęła 1. miejsce na liście UK Albums Chart. Brzmienia albumu zostały zainspirowane podróżami Steadmana do Holandii, Turcji i Indii.
Trasa koncertowa Bombay Bicycle Club w 2014 roku zakończyła się 13 grudnia koncertem w Earls Court Arena. Był on ostatnim wydarzeniem, jakie kiedykolwiek miało miejsce w tym miejscu przed jego rozbiórką. Członek Pink Floyd David Gilmour zagrał z zespołem utwór „Rinse Me Down”, a następnie wykonali wspólnie piosenkę Pink Floyd „Wish You Were Here”. Wcześniej, bo 14 czerwca 2014 roku po raz pierwszy wystąpili w Polsce, dając koncert na Orange Warsaw Festival 2014. W lipcu 2015 roku byli wraz z Benem Howardem gwiazdami pierwszej edycji Citadel Festival we wschodnim Londynie.
29 stycznia 2016 roku zespół ogłosił zawieszenie działalności na czas nieokreślony, gdyż muzycy po dziesięciu latach wspólnego grania chcieli spróbować czegoś innego. Steadman i Nash zamierzali nagrać solowy materiał – Nash komponował pod pseudonimem Toothless i na początku 2017 roku wydał płytę The Pace of the Passing. Steadman, występujący jako Mr Jukes, opublikował swój debiutancki album God First 14 lipca tego samego roku. MacColl uzyskał natomiast licencjat z zakresu studiów wojennych na King’s College London i zaangażował się w działania związane z negocjacjami dotyczącymi Brexitu.
Everything Else Has Gone Wrong (2019–2022) lewo|mały|Bombay Bicycle Club na koncercie w Pryzm, Kingston upon Thames (2020)
14 stycznia 2019 roku Bombay Bicycle Club ogłosił powrót do wspólnego tworzenia muzyki i występów, kończąc tym samym trzyletnią przerwę. Opublikowali zwiastun z prób, ujawniając, iż powracali do wspólnego grania od końca poprzedniego roku. Na początku czerwca 2019 roku zapowiedzieli pierwsze od czterech lat koncerty w Wielkiej Brytanii. 27 sierpnia tego samego roku wydali „Eat, Sleep, Wake (Nothing but You)” jako pierwszy utwór z piątego albumu studyjnego , który ukazał się 17 stycznia 2020 roku. Singel o tym samym tytule został wydany 27 listopada 2019 roku, a niecały miesiąc później, 19 grudnia premierę miał trzeci singel z albumu, „Racing Stripes”. Album ten swoją tematyką poruszał tematy związane ze starzeniem się i wchodzeniem w wiek średni, a także omawiał troski związane z wojną, środowiskiem i pozornie niestabilną sytuacją na świecie.
24 lipca 2020 roku zespół wydał minialbum zatytułowany Two Lives, który zawierał trzy akustyczne wersje utworów z Everything Else Has Gone Wrong oraz cover utworu Bonnie Raitt „Two Lives”. Płyta została nagrana głównie w domu Steadmana podczas kwarantanny w czasie pandemii COVID-19. Zespół przekazał cały dochód z EP-ki na rzecz organizacji charytatywnych Chineke! Foundation i Youth Music. Minialbumowi towarzyszyły single „Let You Go (Acoustic)”, „Racing Stripes (Acoustic)” i „Two Lives”. 23 maja 2021 roku, z okazji Światowego Dnia Żółwia udostępnili 16-minutowy cover utworu „Terrapin Station” zespołu Grateful Dead.
My Big Day (od 2023) mały|Występ Bombay Bicycle Club na 2022