Elenia żółtobrzucha (Elaenia flavogaster) – gatunek małego, osiadłego ptaka z rodziny tyrankowatych (Tyrannidae). Zasiedla północną i środkową część Ameryki Południowej, Amerykę Środkową oraz południowo-wschodni Meksyk. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się cztery podgatunki E. flavogaster: E. f. subpagana P.L. Sclater, 1860 – południowo-wschodni Meksyk do Kostaryki, Coiba (południowo-zachodnia Panama) E. f. pallididorsalis Aldrich, 1937 – Panama E. f. flavogaster (Thunberg, 1822) – Kolumbia, Wenezuela, Trynidad i Małe Antyle, region Gujana, Brazylia (oprócz zachodniej i środkowej Amazonii), południowo-wschodnie Peru, Boliwia, Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna E. f. semipagana P.L. Sclater, 1862 – południowo-zachodnia Kolumbia, zachodni i południowy Ekwador oraz północno-zachodnie Peru.
Charakterystyka Elenię żółtobrzuchą łatwo rozpoznać po charakterystycznym głosie i czubie. Mierzy ona 17 cm, osiąga masę ciała 20–30 g. Wierzch ciała oliwkowobrązowy, spód bladożółty. Na skrzydle dwa białe paski.
Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia tego gatunku są niegęste lasy, zadrzewienia wtórne, zarośla i sawanny.
Pożywienie stanowią owady i drobne owoce.
Gniazdo czarkowate, zbudowane zazwyczaj na niskiej gałęzi. 2 płowożółte jaja wysiadywane są przez 16 dni.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN elenia żółtobrzucha klasyfikowana jest jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność światowej populacji mieści się przedziale 5–50 milionów dorosłych osobników, a jej trend oceniła jako stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Tyrankowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1822 roku