thumb|upright|Tablica pamiątkowa w budynku A Szkoły Głównej Handlowej przy ul. Rakowieckiej 24 w Warszawie thumb|Grób Stanisława Skrzywana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Stanisław Skrzywan (ur. 17 listopada 1902 w Kordelówce na Podolu, zm. 10 kwietnia 1971 w Warszawie) – polski ekonomista.
Życiorys Był najmłodszym z pięciorga dzieci Anny i Kazimierza Skrzywanów. Naukę Stanisław Skrzywan początkowo pobierał w domu, a następnie w gimnazjach w Winnicy i Kijowie. Podczas wojny polsko-radzieckiej wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Po zdemobilizowaniu został uczniem 8. klasy w Gimnazjum Kazimierza Kulwiecia, gdzie w 1921 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. W tym samym roku zapisał się na studia w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie. W 1925 r. uzyskał dyplom zawodowy, składając pracę dyplomową „Finanse Rosji Sowieckiej 1917–1925”. W 1948 r. obronił pracę doktorską pt. „Rachunkowość w przedsiębiorstwie przy gospodarce planowej”, której promotorem był profesor Edward Lipiński. W 1949 r. został mianowany profesorem nadzwyczajnym w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W 1960 r. Rada Państwa nadała mu tytuł profesora zwyczajnego.
W 1925 r. Skrzywan rozpoczął pracę jako asystent Henryka Sachsa, profesora buchalterii w Katedrze Nauki o Handlu WSH. W czasie II wojny światowej Skrzywan wykładał w organizowanej i prowadzonej przez Edwarda Lipińskiego Miejskiej Szkole Handlowej. Po upadku powstania warszawskiego znalazł się w Częstochowie, gdzie współtworzył tajne akademickie kształcenie ekonomiczne. Po powrocie do Warszawy w kwietniu 1945 r. podjął pracę w SGH jako zastępca profesora rachunkowości. Kierował odbudową budynku SGH. Równolegle zajmował się budową gmachu nowo powstałego oddziału SGH w Łodzi. W latach 1946–1949 wykładał na SGH, oraz w oddziale tej uczelni w Łodzi. Był także kierownikiem Zakładu Rachunkowości i Podyplomowego Studium Rachunkowości przy SGH. W 1949 r. objął kierownictwo Zakładu Rachunkowości, a od 1952 r. Katedry Rachunkowości. Kierował nią aż do śmierci.
Jednym z głównych obszarów aktywności Stanisława Skrzywana była działalność w Stowarzyszeniu Księgowych w Polsce. W 1946 r. był jedną z osób powołujących do życia Stowarzyszenie, stanął także na czele Prezydium Głównego Komitetu Organizacyjnego SKwP. Następnie pełnił funkcję prezesa Zarządu Głównego SKwP (z przerwą w okresie likwidacji Stowarzyszenia w latach 1949–1958). Funkcję Prezesa piastował do 1964 r., a po rezygnacji został przewodniczącym nowo utworzonej Rady Naukowej tego Stowarzyszenia (do 1970 r.).
Wybrane odznaczenia 1954 – Złoty krzyż zasługi 1955 – Medal 10-lecia Polski Ludowej 1958 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1966 – Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
Wybrane publikacje zwarte Rachunkowość podstawowych gałęzi gospodarki narodowej, ZPS PWN, Warszawa 1952. Teoretyczne podstawy rachunkowości, PWE, Warszawa 1968. Rachunkowość przedsiębiorstwa przemysłowego, PWE, Warszawa 1970 (współautor). Mała encyklopedia rachunkowości, PWE, Warszawa, 1971 redaktor.
Upamiętnienie Tablica pamiątkowa w budynku A Szkoły Głównej Handlowej przy ul. Rakowieckiej 24 w Warszawie.
Bibliografia Słownik biograficzny rachunkowości w Polsce, SKwP, Warszawa 2007, s. 131–140.
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy encyklopedyści Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1971