Związek Zawodowy Zwrotniczych Kolejowych, jedna z działających w okresie międzywojennym w środowisku pracowników kolejowych organizacji związkowych, powstały w 1928. Określany był organizacją prorządowąLudwik Hass: Ruch zawodowy w Polsce: zarys dziejów, t. II, część II, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1981.. Współpracował z Blokiem Kolejowych Związków Fachowych oraz Międzyzwiązkowym Komitetem Pracowników Państwowych. W ostatnim okresie skupiał członków w 47 kołach, 6 okręgach.
Prezesi 1935 - Franciszek SurdykInżynier Kolejowy nr 8/35 1936 - Franciszek SkupinInżynier Kolejowy nr 11/36 1936Kolejowe Przysposobienie Wojskowe nr 18/1936-1939 - Franciszek Surdyk
Media Organem związku był mies. Jedność Zwrotniczych, Organ Zwrotniczych, Torowych, Obchodowych, Zaporowych (1929-1939), z redakcją początkowo w Poznaniu, od 1933 lub 1934 w Warszawie.
Siedziba Zarząd Główny mieścił się w Poznaniu przy ul. Wierzbięcice 16 (1931)Jedność Zwrotniczych z 1 listopada 1931, w Warszawie przy ul. Marcinkowskiego 3 (1938)Spis abonentów warszawskiej sieci telefonów Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej i Rządowej Warszawskiej Sieci Okręgowej 1938-39.
Zobacz też kolejowe związki zawodowe w Polsce
Przypisy
Bibliografia 20-lecie komunikacji w Polsce odrodzonej, Koncern Prasowy „Ilustrowany Kuryer Codzienny” Kraków 1939, 560 s. Ludwik Hass: Ruch zawodowy w Polsce: zarys dziejów, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych Warszawa 1974-1981
Kategoria:Kolejowe związki zawodowe Kategoria:Polskie Koleje Państwowe