Kryzys wieku średniego, Kryzys czterdziestki – nazwa okresu w życiu człowieka, użyta po raz pierwszy przez Elliotta Jacques’a w 1965. Kryzys ten może nastąpić, gdy człowiek osiąga połowę oczekiwanego czasu życia. Kryzys może też być wywołany przez różne wydarzenia, np. andropauzę czy menopauzę, lub też chorobę kogoś bliskiego, śmierć rodziców. Efektem kryzysu może być przewartościowanie dotychczasowych priorytetów, dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny.
Nie jest to choroba, ale okres przejściowy w życiu człowieka, który może wystąpić z większą lub mniejszą intensywnością.
Symptomy Do objawów tzw. kryzysu wieku średniego można zaliczyć: przygnębienie, niezadowolenie złość, poczucie samotności, zauroczenie inną osobą, niebędącą partnerem życiowym pragnienie ucieczki od codziennej odpowiedzialności nagły pociąg do alkoholu
Wyniki badań Badania naukowe prowadzone w latach 80. wykazały, że jedynie ok. 10% osób przejawiało w swym życiu symptomy kryzysu wieku średniego.
Zobacz też
39 i pół – polski serial, który przedstawia perypetie mężczyzny przeżywającego kryzys wieku średniego
Przypisy
Bibliografia Elliott Jaques. Death and the Midlife Crisis, International Journal of Psychoanalysis, 1965. Gail Sheehy. Passages: Predictable Crises of Adult Life, 1976. . Margie Lachman, Handbook of Midlife Development, John Wiley & Sons, 2001. .
Kategoria:Psychologia rozwoju człowieka