Nikołaj Siemionowicz Popow (ros. Николай Семенович Попов, ur. 1895, zm. 29 maja 1938) – rosyjski lekarz neurolog, neuroanatom.
Ukończył gimnazjum w Nowoczerkasku. Od 1914 studiował na wydziale lekarskim Uniwersytetu Moskiewskiego, studia ukończył w 1922 roku. W trakcie studiów odbył służbę wojskową, jako wolontariusz pomagał zwalczać epidemię tyfusu. Od 1923 do 1926 pracował jako lekarz w klinice neurologicznej I Uniwersytetu Moskiewskiego. Od powstania związany z moskiewskim Institutem Mozga. W 1929 odbył kurs neuropatologii w Berlinie u Vogta. W 1930 skierowany do Kazachstanu. W 1938 skazany na śmierć i rozstrzelany. W 1956 roku zrehabilitowany.
Wiadomo, że miał kontakty z osobami z najwyższych kręgów władzy; w 1923 roku opiekował się chorym Leninem i prawdopodobnie był lekarzem rodziny Uljanowów. Jego pacjentem był Nikołaj Bucharin. Przyjaźnił się z Timofiejewem-Riesowskim.
Żonaty z Idalią Antonowną Stankiewicz, lekarką, pracującą wspólnie z nim w Institucie Mozga.
Wybrane prace Zur Kenntnis der Grösse der Area striata und die Methodik ihrer Ausmessung. Journal f. Psychol, u. Neurol 34 (1927) Allocortex bei der Ratte (Mus decumanus). J. Psychol. Neur. 39 (1929) Beitrag zur Kenntnis der quantitativen Differenzen zwischen den Menschen- und Affenhirnen. J. Psychol. Neur. 38, ss. 168-78 (1929)
Linki zewnętrzne
http://www.memo.ru/memory/butowo/ch15_08.htm http://www.ruthenia.ru/logos/number/2000_3/09.htm
Kategoria:Radzieccy neuroanatomowie Kategoria:Radzieccy neurolodzy Kategoria:Rosyjscy neuroanatomowie Kategoria:Rosyjscy neurolodzy Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1938