366px|right|thumb|Największy zasięg dynastii Zengidów Zengidzi, Zankidzi (, Zangiyūn) – dynastia pochodzenia tureckiego władająca północnym Irakiem i Syrią w latach 1127 – ok. 1220, założona przez Imada ad-Dina Zengię, atabega Mosulu i Aleppo. Po jego śmierci w 1146 roku państwo zostało podzielone między jego dwóch synów: Sajf ad-Din otrzymał Mosul, Nur ad-Din – Aleppo. Inna linia Zengidów opanowała ok. 1170 roku Sindżar. Zengidzi zasłynęli jako opiekunowie sztuki i rzemiosła, a panowanie Nur ad-Dina było okresem rozkwitu gospodarczego i kulturalnego Syrii.
Atabegowie i emirowie Mosulu Imad ad-Din Zengi 1127–1146 Sajf ad-Din Ghazi I 1146–1149 Qutb ad-Din Mawdud 1149–1170 Sajf ad-Din Ghazi II 1170–1180 Izz ad-Din Mas’ud 1180–1193 Nur ad-Din Arslan Shah I 1193–1211 Izz ad-Din Mas’ud II 1211–1218 Nur ad-Din Arslan Shah II 1218–1219 Nasir ad-Din Mahmud 1219–1234
Atabegowie i emirowie Aleppo Imad ad-Din Zengi 1128–1146 Nur ad-Din Mahmud 1146–1174 As-Salih Ismail al-Malik 1174–1181 Imad ad-Din Zengi II 1181–1183
Emirowie Damaszku Nur ad-Din Mahmud 1154–1174 As-Salih Ismail al-Malik 1174
Emirowie Sindżaru Imad ad-Din Zengi II 1171–1197 Qutb ad-Din Muhammad 1197–1219 Imad ad-Din Szahanszah 1219–1220 Dżalal ad-Din Mahmud 1219–1220 Fath ad-Din Umar 1219–1220
Bibliografia Nowa Encyklopedia Powszechna PWN, t. 6. S-Z, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996.
*