Eparchia krasnojarska – jedna z eparchii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w metropolii krasnojarskiej. Siedzibą biskupa ordynariusza jest Krasnojarsk, funkcję katedry pełni sobór Opieki Matki Bożej w Krasnojarsku.
Eparchia powstała w 1861 poprzez wydzielenie z eparchii tomskiej i krasnojarskiej. Przed rewolucją październikową na jej terytorium działało 500 cerkwi i kaplic oraz pięć monasterówКрасноярская епархия. Z powodu zamknięcia większości obiektów sakralnych w latach 20. i 30. XX wieku działalność duszpasterska eparchii praktycznie zamarła. Jej częściowe ożywienie miało miejsce po zmianie polityki Stalina wobec Cerkwi w czasie II wojny światowej; za rządów Nikity Chruszczowa władze zaczęły ponownie zamykać świątynie. Oficjalna reaktywacja eparchii miała miejsce 20 lipca 1990; jej współczesne terytorium zostało wyodrębnione z eparchii nowosybirsko-barnaułskiej.
Według danych z 2006 eparchia krasnojarska i jenisejska prowadziła 214 parafii, w których służyło 178 kapłanów.
W 2011 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego zdecydował o podziale administratury na eparchię krasnojarską i aczyńską oraz jenisejskąЖУРНАЛ № 44.
Eparchia dzieli się na dekanaty: aczyński, berezowski, krasnojarski miejski, krasnojarski okręgowy, minusiński, nazarowski i szarypowski (informacje na stronie eparchii). Ponadto podlegają jej następujące klasztory (informacje na stronie eparchii): Monaster Wniebowstąpienia Pańskiego w Koczerginie, żeński Monaster Zwiastowania w Krasnojarsku, żeński Monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Krasnojarsku, męski
Biskupi Biskupami krasnojarskimi w okresie istnienia eparchii byliWykaz biskupów : Nikodem (Kazancew), 1861–1870 Paweł (Popow), 1870–1873 Antoni (Nikołajewski), 1873–1881 Izaak (Położenski), 1881–1886 Tichon (Troicki-Doniebin), 1886–1892 Aleksander (Bogdanow), 1892–1894 Akakiusz (Zaklinski), 1894–1898 Eutymiusz (Sczastniew), 1898–1913 Nikon (Biessonow), 1913–1917 Nazariusz (Andriejew), 1918–1922 Amfilochiusz (Skworcow), 1925Священномученик Амфилохий, епископ Енисейский Nikon (Diegtarienko), 1927–1928 Melchizedek (Pajewski), 1928–1931 (według innej wersji: ponownie Amfilochiusz (Skworcow), 1929–1930) Paweł (Pawłowski), 1931–1933 Antoni (Miłowidow), 1933–1934 Teofan (Jełanski), 1934–1935 Serafin (Zborowski), 1935–1936 Łukasz (Wojno-Jasieniecki), 1942–1943 Sofroniusz (Iwancow), 1947–1948 Joannicjusz (Spieranski), 1950–1956 Antoni (Czeremisow), 1990–2011 Pantelejmon (Kutowoj), 2011-2025Завершился первый день работы зимней сессии Священного Синода Русской Православной Церкви Nikita (Ananjew), od 2025
Przypisy
*