17 Dywizja Strzelecka () – dywizja piechoty Armii Czerwonej.
W 17 DP służbę pełnił Iwan Koniew jako dowódca 50 pułku piechoty, wchodzącego w jej skład. W 1928 roku o pracy Koniewa na tym stanowisku przełożony napisał: Pełen inicjatywy, energiczny i zdecydowany dowódca. W 1931 roku Iwan Koniew został mianowany dowódcą 17 DP.
17 DP przybyła na wojnę zimową z Finlandią z Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Brała udział w przygotowaniach do zajęcia państw nadbałtyckich, potem przerzucona na południe kraju, powróciła do Zachodniego Specjalnego Okręgu Wojskowego.
W czasie ataku Niemiec na Związek Radziecki (22 czerwca 1941 roku) 17 DP dowodził płk. Terenty Baczanow, i walczyła ona przeciw armii niemieckiej w składzie 21 Korpusu Strzeleckiego. W dniu 19 września została rozwiązana.
Po ponownym sformowaniu 26 września 1941 roku wzięła udział w walkach w obronie Moskwy w listopadzie 1941 roku. Wchodziła wtedy w skład 33 Armii. Za te walki otrzymała miano 11 Dywizji Gwardyjskiej.
Dowódcy dywizji Iwan Koniew (01.03.1931 — 21.11.1932) płk Terenty Baczanow (19.05.1938 — 29.06.1941)
Struktura organizacyjna 55 pułk strzelecki 271 pułk strzelecki 278 pułk strzelecki 20 pułk artylerii 390 pułk artylerii haubic dywizjon przeciwpancerny dywizjon artylerii przeciwlotniczej batalion rozpoznawczy batalion saperów inne służby.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1918 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty rozwiązane w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki piechoty utworzone w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945