Siatka Ledóchowskiego Spotykana jest również błędna pisownia „Leduchowskiego”. – metalowa siatka powstała z arkusza blachy, w którym wykonuje się równoległe nacięcia odpowiednio przesunięte względem siebie. Po nacięciu arkusza rozciąga się taki ponacinany arkusz prostopadle do linii nacięć. W ten sposób powstaje siatka o romboidalnych oczkach i monolitycznej konstrukcji bez styków czy połączeń.
Powszechnie stosowana w budownictwie jako materiał podkładowy do tynków i elementów stropowych. Bardzo często wykorzystywana jako element anten ścianowych lub reflektorowych z uwagi na doskonałe ekranowanie przy niewielkim ciężarze i nieznacznym oporze na wietrze. Stosowana także jako element ekranujący ściany stropy i podłogi przed przenikaniem promieniowania elektromagnetycznego, a od dwudziestolecia międzywojennego również jako zabezpieczenie wnętrz fortyfikacji przed odpryskiwaniem betonu w przypadku trafienia pociskiem nieprzyjaciela.
Nazwa pochodzi od nazwiska hrabiego Stanisława Ledóchowskiego, od 1921 r. właściciela fabryki siatki ciągnionej, prowadzonej pod firmą „Polska Fabryka Siatki Jednolitej Hrabiego Stanisława Ledóchowskiego SA” (ul. Przemysłowa 24 w Warszawie).
Historia Wynalazcą siatki cięto-ciągnionej jest John French Golding, który uzyskał brytyjski patent w 1884 roku. Golding nawiązał współpracę z przemysłowcami z Hartlepool: Mathew Grayem, Christopherem Furnessem i Robertem Irvingiem Jr., którzy wraz z WB Close uruchomili produkcję siatki cięto-ciągnionej w Hartlepool.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Elementy budowlane