39 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.
39 DS wywodziła się z powstałej 20 lipca 1922 roku 1 Dywizji Zabajkalskiej, która otrzymała numer 39 w 1936 roku. Jej służba polegała głównie na ochronie granicy z Mandżurią w rejonie jeziora Chanka. W latach trzydziestych w starciach z Japończykami uczestniczył należący do tej dywizji 50 Czytyjski Pułk Strzelecki. Kompania strzelców pod dowództwem starszego lejtnanta Koczetkowa pokonała japońską piechotę usiłującą sforsować granicę wzdłuż brzegu jeziora Chanka i zdobyć wioskę Turij Rog.
W 39 DS rozpoczynał służbę późniejszy marszałek Nikołaj Kryłow, który latem 1945 roku dowodził 5 Armią.
Podczas ataku III Rzeszy na ZSRR w czerwcu 1941 roku 39 DS znajdowała się pod dowództwem gen-mjr Władimira Kuzniecowa, w składzie 59 Korpusu Strzeleckiego w 1. Armii Dalekowschodniej. W sierpniu 1945 roku wzięła udział w zwycięskiej ofensywie w Mandżurii przeciwko wojskom japońskim; wyzwoliła Mudanjiang.
Za kontynuację tradycji 39 DS uważa się Okręgowe Centrum Szkoleniowe im. marszałka Pietrowa.
Dowódcy dywizji Dywizją dowodzili: gen-mjr Władimir Kuzniecow (20.07.1940 – 19.11.1941), płk (od 07.12.1942 gen-mjr) Nikołaj Suchariew (20.11.1941 – 22.11.1944), płk Dmitrij Makarow (23.11.1944 – 09.05./25.07.1945), gen-mjr Wasilij Siemionow (25.07.1945 – ?).
Struktura organizacyjna 50 Pułk Strzelecki 199 Pułk Strzelecki 254 Pułk Strzelecki 15 Pułk Artylerii 87 Pułk Artylerii Haubic 71 batalion przeciwpancerny, batalion artylerii przeciwlotniczej, 16 kompania rozpoznawcza batalion saperów inne służby.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Czerwonego Sztandaru