Jerzy Bardziński (ur. 23 listopada 1893 w Sokołowie, zm. 26 października 1933 w Warszawie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ziemianin, olimpijczyk, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 23 listopada 1893 w majątku Sokołów, w rodzinie Jana i Izabelli z Ciechanowieckich. Jego pradziadem był Jan Nepomucen Bardziński.
1 lutego 1915 ukończył Twerską Szkołę Kawalerii i został w stopniu chorążego skierowany na służbę do 13 narewskiego pułku huzarów. 15 lutego 1916 mianowany kornetem, 20 lipca 1916 porucznikiem. Z powodu choroby 9 września 1917 został przyjęty do lazaretu wojskowego, gdzie zakończył służbę.
Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Dowodził między innymi 14 pułkiem ułanów. W 1922 roku odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych jako rotmistrz byłego 1 pułku ułanów I Korpusu Polskiego w RosjiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych 1922, R.3 Nr 21, s. 521..
W latach 1921–1923 był attaché wojskowym przy Poselstwie RP w Londynie, pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku ułanów. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 36. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Po powrocie do kraju pełnił służbę w macierzystym pułku w Suwałkach. 1 grudnia 1924 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1925 został przeniesiony do rezerwy w następstwie „ciężkich przejść rodzinnych”. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział w rezerwie do 1 pułku ułanów.
Olimpijczyk z St. Moritz 1928; startował w piątkach bobslejowych (w latach późniejszych startowały tylko czwórki), gdzie zajął 16. miejsceRyszard Wryk, Sport olimpijski w Polsce 1919-1939: biogramy olimpijczyków, Wydawn. Poznańskie 2006, str. 32-33. Jego partnerami w załodze byli : Antoni Bura, Józef Broel-Plater, Jerzy Potulicki i Jerzy Łucki
Zmarł 26 października 1933 roku w Warszawie. Został pochowany w grobie rodzinnym w Sokołowie.
Był żonaty z Alicją Halama, z którą miał syna Jana (ur. 27 października 1932).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 167 – 1921 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2 maja 1923 „w uznaniu zasług, położonych dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu dyplomatycznem” Krzyż Walecznych dwukrotnie Medal Niepodległości – 17 września 1932 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa – 1925
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Twerskiej Szkoły Kawalerii Kategoria:Attaché wojskowi II Rzeczypospolitej Jerzy Bardziński Kategoria:Dowódcy 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Ułanów Krechowieckich Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polscy olimpijczycy (Sankt Moritz 1928) Kategoria:Bobsleiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1928 Kategoria:Polscy ziemianie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w Wielkiej Brytanii Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1933