240px|thumb|Symboliczna tablica nagrobna Stanisława Boryssowicza i jego syna Janusza na cmentarzu w Chodczu. Stanisław Prostwiłł Boryssowicz (Borysowicz) h. Dryja (ur. 19 maja 1883 w Warszawie, zm. 1940 w Równem) – inżynier, samorządowiec.

Życiorys Syn Teodora i Heleny z Romanowskich. Ukończył gimnazjum klasyczne w Petersburgu, Wydział Mechaniczny Politechniki w Zurychu, gdzie otrzymał tytuł inżyniera, i Szkołę Nauk Politycznych w Paryżu. Należał do Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Działał w Związku Stowarzyszenia Polskiej Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, zwanej Filarecją. W październiku 1914 wstąpił do tworzących się w Łodzi jednostek Legionów Polskich. Później mieszkał w Chodczu, gdzie od 1916 zarządzał niewielkim majątkiem i czynnie uczestniczył w życiu kulturalnym i społecznym, m.in. od 1 lipca 1917 pełnił urząd burmistrza miasta. Ukończył kurs dla urzędników wyższej administracji przy Uniwersytecie Warszawskim. Z dniem 24 kwietnia 1918 objął urząd drugiego burmistrza miasta Włocławka, pod koniec 1918 został pierwszym burmistrzem miasta. 9 marca 1919 nowo wybrana Rada Miasta Włocławka powierzyła mu stanowisko prezydenta miasta, z którego ustąpił 27 listopada 1919. Podczas wojny polsko-bolszewickiej jako ochotnik (od 12 sierpnia do 4 września 1920) walczył jako artylerzysta amunicyjny na froncie pod Włocławkiem. W latach następnych zajął się własną działalnością gospodarczą oraz był prezesem Kujawskiego Towarzystwa Przemysłowo-Handlowego. Po przewrocie majowym, od 18 marca 1927 do 4 września 1931 był starostą powiatu kieleckiego, następnie (do 1934) starostą powiatu sieradzkiego. W 1937 był dyrektorem Funduszu Pracy w Łucku.

Po wybuchu II wojny światowej został aresztwany przez NKWD i zamordowany w Równem w 1940.

Rodzina Żonaty z Zofią z Paszkiewiczów (ur. 1887), z którą miał dwóch synów: Witolda (1912–1993), prawnika, przedstawiciela rządu polskiego w Kownie, oficera II Korpusu Polskiego i Jana (1916–1942), podchorążego rezerwy, uczestnika kampanii wrześniowej, zamordowanego przez nacjonalistów ukraińskich w Janowej Dolinie na Wołyniu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930) „za zasługi na polu pracy społecznej, samorządowej oraz państwowej”. Medal Niepodległości (22 grudnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Upamiętnienie Na cmentarzu parafialnym w Chodczu znajduje się symboliczny grób Stanisława Boryssowicza.

W kościele pw. Św. Karola Boromeusza w Warszawie, na ścianie „Zamordowanym na Wschodzie” zamieszczone zostało epitafium ofiarowane Stanisławowi Boryssowiczowi i jego synowi, Janowi.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Burmistrzowie Włocławka Kategoria:Członkowie Unii Stowarzyszeń Polskiej Młodzieży Niepodległościowej Kategoria:Dryjowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ludzie związani z Chodczem Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Polskie ofiary represji politycznych w ZSRR w okupowanej Polsce 1939–1941 Kategoria:Prezydenci Włocławka (II Rzeczpospolita) Kategoria:Starostowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1940