Nicolás Cristóbal Guillén Batista (ur. 10 lipca 1902, zm. 16 lipca 1989) – kubański poeta.
Był uczestnikiem hiszpańskiej wojny domowej, po stronie republiki. Tworzył poezję opartą na afro-kubańskim folklorze (zbiór Motivos de son z 1930), wzbogaconym wpływem poezji Federica Garcii Lorki o surrealistyczną metaforykę (Sóngoro Consongo z 1931). Był autorem m.in. zbiorów West Indies Ltd (1934), La paloma de vuelo popular (1958) i Balada de los dos abuelos (1962). Zawierają one oprócz motywów ludowych i elementów dawnej poezji hiszpańskiej silne akcenty społeczne i polityczne. Polskie przekłady jego wierszy ukazały się w tomach Śpiewak z Kuby (1954), Trzystrunna gitara (1957), Poezje wybrane (1969), Wiersz wybrane (1978).
Wybrane tomy poezji Poemas de transición (1927–1931) Cerebro y corazón (1928) Motivos de son (1930) Portugal (1937) El sol me lo como entero (1947) El soldado Miguel Paz y el sargento José Inés Elegías (1948–1958) La paloma de vuelo popular (1958) Tengo (1964) En algún sitio de la primavera (1966) El gran zoologico (1967) La rueda dentada (1972) El diario que a diario (1972) Por el mar de las Antillas anda un barco de papel (1977-1978)
Bibliografia Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999
Kategoria:Kubańscy poeci Kategoria:Odznaczeni Orderem José Martí Kategoria:Zagraniczni ochotnicy wojsk republikańskich Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1989