Ryszard Tadeusz Koncewicz (ur. 12 kwietnia 1911 we Lwowie, zm. 15 marca 2001 w Warszawie) – polski piłkarz, trener, działacz piłkarski, selekcjoner reprezentacji Polski, podporucznik Wojska Polskiego.
Życiorys Uczył się w VI Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica we Lwowie. W rodzinnym mieście przed 1939 ożenił się.
Jako piłkarz grał na pozycjach środkowego pomocnika i napastnika. Występował w drużynach Lechii Lwów (1927–1939). Wraz z nim jako bramkarz grał jego szwagier Lachowicz.
W Wojsku Polskim został mianowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935. Zmobilizowany do armii w sierpniu 1939. Wojnę obronną rozpoczął jako dowódca plutonu w szeregach 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich. Wziął udział w obronie Warszawy. Za swoje czyny był dekorowany Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. Wzięty do niewoli spędził pierwszy jeniecki okres w obozach Nienburg i Spittal, a dalsze lata niewoli w oflagu II C Woldenberg. Działał w konspiracji obozowej. Odpowiadał za sprawy organizacyjne i szkoleniowe klubu sportowego „Lwów” w oflagu, który założył z innymi lwowiakami. Należał tam do drużyny „Lwów”.
Tuż po wojnie reprezentował barwy Polonii Bytom (1945–1946). Następnie już w roli trenera prowadził drużyny OMTUR-Rozbark (1946?) Lechii Gdańsk (1949), Ruchu Chorzów (1950–1952, tytuł mistrza Polski przyznany za zdobycie Pucharu Polski w 1951), Polonii Bytom (1952–1955, mistrzostwo Polski 1954, Wicemistrzostwo Polski 1952), Legii Warszawa (1956–1958, mistrzostwo Polski i Puchar Polski 1956), Zagłębia Wałbrzych oraz Gwardii Warszawa.
Współpracę z reprezentacją Polski rozpoczął w 1948 jako pomocnik trenera Wacława Kuchara. W 1950 pełnił funkcję trenera, a następnie trenera-selekcjonera. Tę funkcję pełnił również w latach 1951–1952, w 1953 oraz w latach 1955–1956. W latach 1956–1957 ponownie zajmował stanowisko trenera drużyny narodowej. Podobną funkcję pełnił w kilkunastu meczach w latach 1959–1962 oraz od 1964. W latach 1964–1966 był również jednym z selekcjonerów reprezentacji. Samodzielny selekcjoner w okresie od lutego 1968 do końca listopada 1970.
Wieloletni działacz Polskiego Związku Piłki Nożnej: członek Zarządu i szef Rady Trenerów (1951–1953), szef Rady Trenerów, szef szkolenia, szef sekcji trenerskiej (1954–1956 i 1961–1971) oraz wiceprezes ds. szkolenia (1979–1980).
Pod koniec życia działał w Warszawskim Kole Woldenberczyków i był prezesem Koła Funduszu Koleżeńskiego Woldenberczyków. Bywał gościem honorowym Dobiegniew CUP (turniej piłkarski dla młodzieży).
Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 69F-2-9). mały|Grobowiec Ryszarda Koncewicza na cmentarzu Bródnowskim Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych dwukrotnie Honorowy Obywatel Dobiegniewa (1995)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Andrzej Gowarzewski: Mistrzostwa Polski. Ludzie (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017.
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Oficerowie 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich Kategoria:Piłkarze Lechii Lwów Kategoria:Piłkarze Polonii Bytom Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy Lechii Gdańsk Kategoria:Trenerzy piłkarzy Polonii Bytom Kategoria:Trenerzy piłkarzy Legii Warszawa Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 2001