Edmund Schlink (ur. 6 marca 1903 w Darmstadt, zm. 20 maja 1984 w Heidelbergu) – niemiecki teolog luterański.
Życiorys W 1927 roku uzyskał stopień doktora filozofii w dziedzinie psychologii. Od 1926 roku studiował teologię na Uniwersytecie w Münsterze, w 1931 roku uzyskał stopień doktora teologii (jego promotorem był Karl Barth), tegoż roku został ordynowany. W 1934 roku, po odbyciu wikariatu, habilitował się na Uniwersytecie w Gießen. Pod naciskiem gestapo nie przyznano mu stanowiska na uniwersytecie. W okresie rządów nazistów był członkiem Kościoła Wyznającego. Po wojnie objął posadę na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w 1971. Był zaangażowany w dialog ekumeniczny, w 1946 roku założył na swoim uniwersytecie Instytut Ekumeniczny, brał udział w pracach Światowej Rady Kościołów oraz był obserwatorem na soborze watykańskim II z ramienia Kościoła Ewangelickiego w Niemczech.
Otrzymał tytuły doktora honoris causa Uniwersytetu Jana Gutenberga w Moguncji, Uniwersytetu Edynburskiego oraz Instytutu św. Sergiusza w Paryżu.
Dzieła (wybór) Theologie der lutherischen Bekenntnisschriften, München 1940. Bekennende Kirche und Welt. Vorträge und Predigten aus den Jahren 1934 bis 1945, Tübingen 1947. Die Lehre von der Taufe, Kassel 1969 Die Vision des Papstes. Erzählung, Göttingen und Graz 1975. Ökumenische Dogmatik. Grundzüge, Göttingen 1983.
Bibliografia
Linki zewnętrzne w katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej
Kategoria:Absolwenci Westfalskiego Uniwersytetu Wilhelma w Münsterze Kategoria:Niemieccy dogmatycy protestanccy Kategoria:Niemieccy teolodzy luterańscy Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Niemczech Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Edynburskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Heidelbergu Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1984