Zoo TV Tour – trasa koncertowa irlandzkiego zespołu rockowego U2 z lat 1992-1993, promująca albumy Achtung Baby z 1991 roku oraz Zooropa z 1993 roku. Z tej trasy pochodzi koncertowe wydawnictwo: Zoo TV: Live from Sydney. Podczas tournée jako support wystąpili m.in.: Pixies, Primus, The Velvet Underground czy Björk. Szacuje się, że wszystkie koncerty w 21 państwach na czterech kontynentach zobaczyło około 5,3 miliona osób. Dla muzyków trasa była na tyle wyczerpująca, że zespół powrócił do studia dopiero w 1995 podczas nagrywania Original Soundtracks 1.
Inspiracje Po sukcesie nagranego w Berlinie albumu Achtung Baby, zainspirowanego przez upadek komunizmu we wschodniej Europie i Muru Berlińskiego, zespół sięgnął do motywów pochodzących z mediów np.: przeciążenie informacją czy zapping:
Przebieg Cała trasa podzielona była na 5 części: Hale w Ameryce PółnocnejHale w EuropieStadiony w Ameryce Północnej – Outside BroadcastStadiony w Europie – ZooropaStadiony w Australii, Nowej Zelandii i Japonii –Zoomerang / New ZoolandRozpoczęcie 29.02.1992 7.05.1992 7.08.1992 7.05.1993 12.11.1993Zakończenie 23.04.1992 19.06.1992 25.11.1992 28.08.1993 10.12.1993Liczba koncertów 32 25 47 44 10Odwiedzone państwa W trakcie koncertów Bono aby pokazać potęgę narzędzia, jakim jest telefon, m.in. dzwonił do Białego Domu oraz zamówił 1000 pizz z pizzeri w Detroit. Istotnym elementem były rejestrowane w tak zwanych "telekonfesjonałach" wyznania fanów, które poprzedzały bisy. Ponadto za pomocą czasu antenowego wykupionego od EBU na żywo pokazywane były obrazy z oblężonego Sarajewa a frontman przeprowadzał wywiady z mieszkańcami. Przybliżone dane mówią o dziennym koszcie trasy sięgającym 125 000 dolarów a cena biletu na trzecią część trasy wynosiła 22 funty.
Scena Podobnie, jak przy kolejnych trasach, zespół zaprosił do współpracy Marka Fishera oraz Williego Williamsa. Po raz pierwszy w historii przygotowany wcześniej materiał łączony był z ujęciami grającego zespołu. Tak powstały obraz pokazywany był przez rozmieszczone na scenie ekrany. Ówczesny właściciel wytwórni Island, Philips produkował na początku lat dziewięćdziesiątych zestaw czterech ekranów, które można było połączyć w jeden – Nit Star. Za oświetlenie sceny w trakcie koncertu odpowiadało 11 trabantów – samochodów uznawanych za symbol zjednoczenia Niemiec. Ważące 27 ton nagłośnienie miało moc miliona watów. Największa scena (z części Outside Broadcast) ważyła ponad 1000 ton, transportowana była przez 52 ciężarówki i składała się z : głównej sceny o wymiarach 76 m na 24 m; kładki o długości 46 m zakończonej innowacyjnym wówczas b-stage; 4,8 km okablowania; 18 projektorów; 26 mikrofonów; 592 głośników; 312 subwooferów; Budowa sceny na miejscu koncertu trwała 40 godzin pracy, w której uczestniczyło 200 robotników. Sam koncert obsługiwało stuosiemdziesięcioosobowa załoga, przewożona między koncertami przez 12 autobusów lub samolotem (tzw. Zoo Plane).
Utwory thumb|180px|Bono w przebraniu "Muchy", wykonując piosenkę The Fly w Cleveland, 26.03.1992 Oczywiście na koncertach pojawiały się piosenki z Achtung Baby – na każdym koncercie były to: Even Better Than the Real Thing, Mysterious Ways, One, The Fly oraz Zoo Station od którego rozpoczynał się prawie każdy koncertWyjątkiem był pierwszy koncert trzeciej części tournée 7 sierpnia 1992 w Hershey, kiedy to pierwszym utworem było Sunday Bloody Sunday. Dodatkowo na każdym występie pojawiały się utwory takie jak: Pride (In the Name of Love), Running to Stand Still, Where the Streets Have No Name i Bullet the Blue Sky. Z Achtung Baby zespół nie zagrał w ogóle utworu AcrobatAcrobat na żadnej trasie nie został zagrany, nawet fragmentarycznie Po wydaniu Zooropy 5 lipca 1993 na koncertach pojawiły się wszystkie utwory z tej płyty poza Some Days Are Better Than Others, The First TimeNa Zoo TV ta piosenka była wykonywana, lecz tylko fragmentarycznie oraz The Wanderer. Łącznie w całości podczas trasy wykonano 54 różne piosenki. Na zakończenie najczęściej grano Can't Help Falling in Love (68 razy). Podczas koncertu w rodzinnym mieście zespołu – Dublinie, zespół zagrał dodatkowo utwory: When Love Comes to Town (z Adamem Claytonem w chórkach i The Edge'em śpiewającym jedną z fraz śpiewanych oryginalnie przez B.B. Kinga), oraz irlandzki utwór folkowy – Dirty Old Town (śpiewany przez perkusistę Larry Mullen Juniora z akompaniamentem The Edge'a i Adama Claytona na gitarach).
Skład zespołu Bono – wokale główne (oprócz utworów: Numb e Dirty Old Town), gitara (utwory: The Fly, One, Angel of Harlem, Stay (Faraway, So Close!), When Love Comes to Town, With or Without You, Dirty Day), harmonijka (utwór: Running to Stand Still) The Edge – gitara, chórki; syntezator (utwory: New Year's Day i Mysterious Ways), wokale główne (utwór: Numb), wokale pomocnicze (utwory: The Fly, When Love Comes to Town) Adam Clayton – gitara basowa, chórki (utwór: When Love Comes to Town) Larry Mullen Jr. – perkusja, instrumenty perkusyjne; chórki (utwór: Numb), wokale główne (utwór: Dirty Old Town)
Zobacz też PopMart Tour – trasa poprzedzana przez ZOO TV
Przypisy
Bibliografia U2 o U2, Neil McCormick, wyd. In Rock, Poznań 2009;
Linki zewnętrzne http://www.u2gigs.com/ZOO_TV_Tour.html – strona zawierająca set listy, zestawienia piosenek oraz spis utworów granych fragmentarycznie http://www.u2.com/tour/index/tour/id/54 – informacje o Zoo TV na oficjalnej stronie zespołu http://www.willieworld.com/ZooTVMainPage.html – strona Williego Williamsa poświęcona Zoo TV https://web.archive.org/web/20090415160844/http://www.stufish.com/u2/zoo-tv/reality.html – witryna ze zdjęciami i schematami pochodzącymi od Marka Fishera
Kategoria:Trasy koncertowe U2 Kategoria:Trasy koncertowe w 1992 Kategoria:Trasy koncertowe w 1993