Ulica Głogowska – jedna z ważnych ulic Poznania, biegnąca od centrum miasta w kierunku południowym.

Historia i nazwyGeopoz - wykaz nieistniejących ulic w: SIP Poznań Po wyparciu z miasta Niemców w 1945 ulica stała się główną arterią najmniej zniszczonej części Poznania, jaką był wówczas Łazarz, na którym ulokowano większość urzędów (m.in. miejski i wojewódzki), działających już wtedy, gdy trwały jeszcze walki o Cytadelę. 7 marca 1945 ulicą przeszła uroczysta defilada zwycięstwa, którą poprowadził gen. bryg. Władysław Korczyc. Na trybunie honorowej (przy Urzędzie Wojewódzkim, późniejszym gmachu VIII LO) zasiedli m.in.: gen. Józef Sankowski, gen. Karol Świerczewski, gen. Aleksander Waszkiewicz, Michał Żymierski, Feliks Widy-Wirski, Feliks Maciejewski i Stanisław Szenic.

Kolejne nazwy: od 1900: Glogauer Straße (do Rynku Łazarskiego) / Lazarustraße (od Rynku Łazarskiego w kier. płd.-zach.) od 1919: ul. Głogowska (do Rynku Łazarskiego) / ul. Łazarska (od Rynku Łazarskiego w kier. płd.-zach.) od marca 1929: ul. Marszałka Focha od 1939: Glogauerstraße od 1943: Grünberger Straße od 1946: ul. Marszałka Focha od 1949: ul. Konstantego Rokossowskiego od 1956: ul. Głogowska

Charakterystyka komunikacyjna Podczas niemieckiej okupacji ulica leżała w ciągu tzw. drogi Rzeszy () o numerze 116, łączącej Wiedeń z Brnem, Wrocławiem, Poznaniem, Obornikami i Piłą.

W czasach Polski Ludowej, przypuszczalnie od lat 50. aż do połowy lat 80. pokrywała się z przebiegiem drogi państwowej nr 40 relacji Poznań – Wrocław oraz w latach 1962–1985 z drogą międzynarodową E83. Następnie od lutego 1986 roku, na mocy uchwały Rady Ministrów z 2 grudnia 1985 r.Uchwała nr 192 Rady Ministrów z dnia 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych () do 4 czerwca 2012 na odcinku od ul. Hetmańskiej do granicy administracyjnej miasta stanowiła odcinek drogi krajowej nr 5 oraz trasy europejskiej E261. Obecnie droga nr 5 poprowadzona jest południową i wschodnią obwodnicą miasta. Od 1 stycznia 2016 roku odcinek od skrzyżowania z ulicami Piotra Ściegiennego i Krzywą do węzła autostradowego Poznań Komorniki na granicy miasta wchodzi w skład drogi wojewódzkiej nr 196. Nazwa ulicy pochodzi od Głogowa, ze względu na jedno z ważniejszych dawniej miejsc docelowych na szlaku handlowym w kierunku na południe od Poznania.

W lutym 2020 roku w ramach uspokojenia ruchu dokonano zmiany organizacji ruchu na łazarskim odcinku ulicy – wprowadzono ograniczenie prędkości do 40 km/h, a w październiku tego samego roku na odcinku od skrzyżowania z ulicami Ryszarda Berwińskiego i Kanałową (przy Parku Wilsona) do ulicy Floriana Stablewskiego zredukowano liczbę pasów ruchu z dwóch do jednego, wyznaczając pas ruchu dla rowerzystów.

Tramwaj elektryczny na ulicy Głogowskiej pojawił się w kwietniu 1898 (konny nie docierał w ten rejon). Krańcówka znajdowała się przy ul. Niegolewskich. Już w maju tego samego roku przedłużono go do ul. Kosynierskiej. W 1928 linię znowu wydłużono, tym razem do Szosy Okrężnej, czyli dzisiejszej ul. Albańskiej. Obecna pętla została zbudowana w latach 60. XX wiekuKiedy tramwaj na Głogowskiej, w: Z Życia MPK Poznań, nr 14(599)/1998, s. 4, .

Opisane obiekty Od strony centrum, ku peryferiom:

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Zygmunt Zaleski, Nazwy ulic w Poznaniu, Magistrat Stołeczny Miasta Poznania, 1926 Poznań plus 4 – plan miasta 1:20.000, wyd. Demart, Warszawa, 2006,

Linki zewnętrzne

Kategoria:Ulica Głogowska w Poznaniu