Ludowy Komisariat Przemysłu Obronnego ZSRR () – jeden z urzędów centralnych w Związku Radzieckim, odpowiednik ministerstwa, który nadzorował produkcję przemysłu obronnego.
Powołany 8 grudnia 1936 na bazie Ludowego Komisariatu Przemysłu Ciężkiego ZSRR (ros. Народный комиссариат тяжёлой промышленности).
11 stycznia 1939 dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, Ludowy Komisariat Przemysłu Obronnego ZSRR został podzielony na 4 resorty:
Ludowy Komisariat Przemysłu Lotniczego ZSRR (ros. Народный комиссариат авиационной промышленности – Наркомавиапром), Ludowy Komisariat Przemysłu Stoczniowego ZSRR (ros. Народный комиссариат судостроительной промышленности), Ludowy Komisariat Broni ZSRR (ros. Народный комиссариат вооружения), Ludowy Komisariat Amunicji ZSRR (ros. Народный комиссариат боеприпасов).
Struktura Komisariat został podzielony na główne zarządy, którym 30 grudnia 1936 nadano numeryПриказы и распоряжения по Наркомату оборонной промышленности за 1936-1937 гг.http://www.rkka.ru/analys/oboronka/oboronka.htmСимонов Н.С.: Военно-промышленный комплекс СССР в 1920–1950: 1 – produkcja samolotów (производство самолётов), 2 – przemysłu stoczniowego (судостроение), 3 – pierwotnie Główny Zarząd Artylerii i Czołgów, 17 stycznia 1937 przekształcony w Główny Zarząd Artylerii, 4 – produkcja materiałów wybuchowych i pirotechnicznych, amunicji (производство взрывчатки, пиротехники, капсюлей, снаряжение боевых припасов), zredukowany 20 kwietnia 1937 i 15 sierpnia 1937, 5 – początkowo Główna Dyrekcja Przemysłu Elektrycznego Niskoprądowego Gławiesprom, 6 – początkowo Główna Dyrekcja Wojskowego Przemysłu Chemicznego Gławwojenchimprom, 7 – produkcja opancerzeń (производство брони), 8 – produkcja dział artyleryjskich (производство артиллерийских орудий), od stycznia 1937, 9 – produkcja urządzeń optycznych (производство оптических приборов), od stycznia 1937, 10 – przemysł precyzyjny (точная индустрия), 11 – początkowo produkcja akumulatorów (производство аккумуляторов), następnie produkcja prochu (производство пороха), od kwietnia 1937, 12 – od kwietnia 1937 wydzielony z 4., 13 – produkcja korpusów pocisków artyleryjskich i bomb lotniczych (производство корпусов артиллерийских снарядов и авиационных бомб), od sierpnia 1937, 14 – produkcja zapalników (производство взрывателей и трубок), od sierpnia 1937, 15 – produkcja broni strzeleckiej (производство стрелкового вооружения), 9 października 1937 wydzielony z 3., 17 – produkcja broni minowej (минного вооружения), zorganizowany 26 września 1937, 18 – produkcja silników lotniczych (производство авиационных моторов), 21 – produkcja tulei (производство гильз).
Ludowi Komisarze 1936–1937 – Moisiej Ruchimowicz 1937–1939 – Michaił Kaganowicz
Siedziba Siedziba mieściła się w zaułku Ułańskim (ros. Уланский переулок) 16 i 22/prosp. Sacharowa (просп. Сахарова) 7, w budynku (proj. Danił Fridman) zbudowanym w 1936 na potrzeby zarządu, hotelu i mieszkań pracowniczych firmy budowlanej Metrostroju (ros. Мосметрострой). Od 1939 budynek był siedzibą Ludowego Komisariatu Przemysłu Lotniczego (ros. Народный комиссариат авиационной промышленности – Наркомавиапром).
Zobacz też OKB → biura doświadczalno-projektowe (ros. Опытное конструкторское бюро) Ludowy Komisariat Przemysłu Czołgowego ZSRR Ludowy Komisariat Uzbrojenia Moździerzowego ZSRR Ludowy Komisariat Obrony ZSRR Ludowy Komisariat Budownictwa Wojskowego ZSRR
Przypisy
Bibliografia Ю.В. Ильин: Наркоматы оборонной промышленности в годы великой отечественной войны, Вестник МГИМО Москва, nr 2 (41) 2015
Kategoria:Ludowe komisariaty ZSRR Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa)