Rozstanie − polski melodramat filmowy z 1960 roku, wyreżyserowany przez Wojciecha Jerzego Hasa na podstawie scenariusza Jadwigi Żylińskiej.
Fabuła Film opowiada o Magdalenie, aktorce, która powraca do swojego rodzinnego miasta po śmierci dziadka, aby załatwić sprawy spadkowe. Podczas tego powrotu bohaterka konfrontuje się z przemijaniem jej dawnej młodości. Magdalena czuje się wyobcowana wśród osób i miejsc, które kiedyś były jej bliskie. W tej atmosferze rozczarowania Magdalena w pociągu spotyka młodego mężczyznę o imieniu Olek, którego poznaje przypadkowo w pociągu. Choć ich relacja pogłębia się na tyle, że spędzają razem noc, Magdalena ostatecznie podejmuje decyzję o opuszczeniu miasteczka.
Obsada Źródło: Filmpolski.pl
Produkcja Rozstanie powstało w Zespole Realizatorów Filmowych „Kamera”, na podstawie scenariusza Jadwigi Żylińskiej. Nie jest pewne, czy pierwowzorem literackim filmu było opowiadanie Żylińskiej, wydane w 1962 roku w zbiorze Dzikie ptaki (nie pojawia się ono w czołówce filmu). Wojciech Jerzy Has, reżyser Rozstania, przekonywał, że jest to „film o przemijaniu, nie tylko miłości. Poszczególne postacie reprezentują tutaj różne światy, ten przemijający i ten nowy, do którego należy teraźniejszość i przyszłość”. Has określał Rozstanie mianem „komedii sentymentalnej”, dążącej do „przesładzania, liryki, stworzenia w pewnym sensie bajkowej atmosfery”.
Odbiór Konrad Eberhardt ocenił Rozstanie jako film „dość skromny”, w którym reżyser „ujawnia swe zainteresowanie problematyką czasu i jest ona tutaj bardziej na wierzchu; wszystkie elementy filmu natrętnie nas do niej odsyłają”.
Aleksandra Zagórska interpretowała Rozstanie jako przewrotne nawiązanie do prostych fabuł kina przedwojennego, w którym ścierają się odchodzący w przeszłość świat sprzed wojny i gwałtownie przybierająca na sile nowoczesność. Przestrzeń Rozstań jest silnie skontrastowana. Z jednej strony pojawia się karawan zaprzężony w konie, świat przedwojennej arystokracji, dla której śmierć dziadka Magdaleny jest stratą czwartego do brydża. Druga strona to zarazem drugi plan, który zaznacza się przez obecność atrybutów cywilizacji, „postępu”, nowego ładu – z samolotem rozrzucającym ulotki, festynem z występami zespołów ludowych i fajerwerkami. Świat ten przypomina plac budowy, tyle tam maszyn, ciężarówek, domów obłożonych rusztowaniami.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie melodramaty Kategoria:Filmy w reżyserii Wojciecha Hasa Kategoria:Polskie filmy z 1960 roku Kategoria:Filmy Zespołu Filmowego Kamera