Karl Ferdinand Schmid (ur. 26 lutego 1750 w Eisleben, zm. 1 kwietnia 1809 w Wittenberdze) – niemiecki prawnik i pisarz.
Urodził się i ukończył szkołę w Eisleben w Saksonii. Studiował w Lipsku, Wittenberdze, gdzie otrzymał stopień doktora prawa w 1778. Otrzymał zezwolenie na prowadzenie nauczania na uniwersytecie oraz skończył studia filozoficzne.
W 1779 otrzymał nominację od księcia Fryderyka Augusta na profesora nadzwyczajnego prawa natury i prawa międzynarodowego Akademii Wittemberskiej. Otrzymał też tytuł radcy stanu. Prowadził wykłady z filozofii, moralności, antropologii, polityki, prawa natury i prawa międzynarodowego, prawa państwowego i historii prawa, historii prawa niemieckiego, prawa 12 Tablic, a także prawa wojskowego.
Potem działał jako profesor zwyczajny filozofii moralnej i polityki. Prowadził też nadal wykłady z prawa natury i prawa międzynarodowego. W latach 1801–1806 powoływano go na stanowisko rektora uczelni. Był także znanym pisarzem.
Dzieła De dominii acquisitione per procuratorem, Wittenberga 1778 De utilitate Juris naturare, Wittenberga 1779. Sechzehn Oden nach Horaz, Lipsk 1774. Frauenhöhle, Hamburg 1773. Neujahrsgeschenk für meine Freunde, Lipsk 1775-1782. Denksprüche, Wittenberga 1783.
Bibliografia ADB (niem.) [dostęp 14.01.2011]
Kategoria:Niemieccy przedstawiciele nauk prawnych Kategoria:Urodzeni w 1750 Kategoria:Zmarli w 1809