Dmitrij Grigorjewicz Lewicki (, ; ur. ok. 1735 w Kijowie, zm. w Petersburgu) — rosyjski malarz-portrecista ukraińskiego pochodzenia.
Życiorys Był synem kijowskiego duchownego, malarza i grawera Grigorija Lewickiego-Nosa. Prawdopodobnie pomagał ojcu w latach pięćdziesiątych XVIII wieku przy polichromii soboru andrejewskiego w Kijowie
Uczył się u przebywającego w Kijowie petersburskiego malarza Aleksego Antropowa. Około roku 1758 przeniósł się wraz z Antropowem do Sankt Petersburga, gdzie rozpoczął studia na Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Od roku 1764 rozpoczął samodzielną działalność portrecisty w Moskwie. W roku 1770 za portret architekta Kokorinowa otrzymał tytuł akademika. W roku 1771 został wykładowcą w klasie portretu Akademii w Petersburgu. Do jego uczniów należeli P. Sokołow, W. Borowikowski i G. Ugriumow. Dzięki cyklowi portretów smolanek – wychowanek Instytutu Smolnego zyskał sławę w Petersburgu. W roku 1778 został pozbawiony stanowiska wskutek intrygi carycy, w roku 1807 odzyskał stanowisko za nowego cara Aleksandra I.
W muzeum w Genewie znajduje się namalowany przez Lewickiego portret Denisa Diderot.
Galeria
Bibliografia Biografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu Kategoria:Artyści związani z Kijowem Kategoria:Artyści związani z Petersburgiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Malarze związani z Moskwą Kategoria:Ukraińscy malarze Kategoria:Rosyjscy malarze Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1822