Celtic punk rock – styl muzyczny, w którym muzyka punk rockowa łączona jest z celtycką muzyką ludową. Muzycy prócz standardowego instrumentarium, takiego jak gitara elektryczna, bas czy perkusja wykorzystują w swoich nagraniach brzmienia instrumentów ludowych charakterystycznych dla regionów Szkocji, Walii czy Irlandii, takich jak tin whistle, banjo, mandolina, dudy czy akordeon. Tematyka tekstów to głównie opis dziejów Irlandii i Szkocji, historie zwykłych ludzi związanych z tymi krajami, morskie opowieści oraz różnorakie wydarzenia związane z piciem alkoholu. Często również komentowane są teraźniejsze wydarzenia polityczne.
Historia Za prekursorów gatunku uważa się zespół The Pogues, który zadebiutował płytą Red Roses For Me wydaną w 1984 roku. Na krążku znaleźć można było niekonwencjonalne aranżacje ludowych standardów, które oparte były głównie na szybszych niż zwykle rytmach i mocnych akcentach gitarowych, wyróżniały się również wokalizy Shane’a McGowana i Spidera Stacy’ego.
Rozkwit nurtu miał jednak miejsce prawie dekadę później, a to za sprawą pojawienia się na rynku takich zespołów jak The Mahones, The Real McKenzies z Kanady, oraz Flogging Molly i Dropkick Murphys z USA. Początkowo zespoły te działały w podziemiu wydając swe pierwsze albumy w niskim nakładzie i w małych wytwórniach. Mimo to, takie krążki jak "Draggin' The Days" "The Mahones", "Alive Behind Green Door" "Flogging Molly" czy "Boys On The Docks" Dropkick Murphys szybko znalazły swoich zwolenników a grupy, które je wydały zyskały sporą popularność. Znamienne, że żaden z wyżej wymienionych zespołów nie pochodził z Wysp Brytyjskich, choć liderzy niektórych z nich byli emigrantami (Paul McKenzies z The Real McKenzies urodził się w Szkocji, wokalista Flogging Molly, Dave King to z kolei rodowity Irlandczyk).
Połączenie ostrego i zadziornego grania z ludowymi melodiami w dość szybkim czasie pozwoliło niektórym z grup odnieść spory sukces komercyjny, a zespoły z tego nurtu koncertowały u boku takich gwiazd punkowej sceny jak NOFX, Bad Religion czy Rancid a także uczestniczyły w koncertach z cyklu Warped Tour.
Światowy sukces Dropkick Murphys czy Flogging Molly spowodował, że jak na przełomie stuleci jak grzyby po deszczu debiutowały kolejne zespoły łączące wyspiarski folk z punkowym uderzeniem w różnych częściach świata (wiele z nich powstało w Niemczech, USA, Kanadzie, Węgrzech i Czechach), a scena celtic punkowa zaczynała żyć własnym życiem. Powstały również oddzielne festiwale które promują ten gatunek muzyczny, m.in. "Irish Brotherhood" w Kijowie (Ukraina), "HelloFolks!" w Lublinie (Polska) czy "Irish Folk Open Air" w Poyenberg (Niemcy).
Przedstawiciele Obecnie najbardziej znanymi przedstawicielami celtic punk rocka są:
The Pogues (Anglia / Irlandia) Flogging Molly (USA) Dropkick Murphys (USA) The Real McKenzies (Kanada) The Mahones (Kanada) The Dreadnoughts (Kanada) Paddy and the Rats (Węgry) Fiddler’s Green (Niemcy) Mr. Irish Bastard (Niemcy) The Rumjacks (Australia) Pipes And Pints (Czechy)
Najważniejsze płyty Najważniejsze wydawnictwa celtic punkowe według redakcji programu radiowego "HelloFolks!" promującego muzykę folkową:
The Pogues "Red Roses For Me" (1984) Flogging Molly "Swagger" (2000) Dropkick Murphys "Sing Loud, Sing Proud !" (2001) The Real McKenzies "Loch'd n'Loaded" (2001) Flogging Molly "Drunken Lullabies" (2002) Fiddler’s Green "Nu Folk" (2003) The Real McKenzies "10,000 Shots!" (2005) Dropkick Murphys "The Meanest Of Times" (2007) Mr. Irish Bastard "St. Mary’s School Of Drinking" (2008) Paddy And The Rats "Rats On Board" (2009) Pipes And Pints "Until We Die" (2009)
Kategoria:Podgatunki punku Kategoria:Muzyka celtycka