Frankolin jasnogłowy (Campocolinus coqui) – gatunek średniej wielkości afrykańskiego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Osiadły. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Wyróżnia się cztery podgatunki Campocolinus coqui: C. coqui spinetorum (G.L. Bates, 1928) – Mauretania i Mali do północnej Nigerii. C. coqui maharao (W.L. Sclater, 1927) – południowa Etiopia, środkowa i wschodnia Kenia. C. coqui hubbardi (Ogilvie-Grant, 1895) – frankolin płowobrzuchy – zachodnia i południowa Kenia, północna Tanzania. C. coqui coqui (A. Smith, 1836) – frankolin jasnogłowy – Gabon, Demokratyczna Republika Konga do południowej Kenii i Ugandy oraz na południe do RPA. W przeszłości proponowano wiele innych, nieuznawanych obecnie podgatunków. Za podgatunek C. coqui uznawany był frankolin jarzębaty (C. schlegelii), obecnie klasyfikowany jako odrębny gatunek.
Morfologia Wygląd: Samiec ma jednolicie rudą głowę i jasny, gęsto prążkowany spód. Samica ma charakterystyczny, biało-czarny wzór na głowie. Młode ubarwione podobnie do samicy, ale jaśniejsze i z nakrapianym, a nie kreskowanym wierzchem.
Rozmiary: długość ciała: 20–25 cm.
Masa ciała: samiec 227–284 g, samica 218–259 g.
Występowanie Środowisko Zamieszkuje siedliska trawiaste, włącznie z sawanną i luźnymi lasami, częsty również na terenach uprawnych.
Zasięg występowania Afryka, głównie na południe od równika, izolowane populacje w także w Mauretanii, Mali, Nigrze, Nigerii i Etiopii.
Pożywienie Nasiona, zielone części roślin i owady.
Rozród Gatunek monogamiczny.
Gniazdo to dobrze ukryte zagłębienie w ziemi wyścielone trawą, liśćmi i tym podobnym materiałem.
Okres lęgowy zależy od regionu: od maja do czerwca w Etiopii, lipiec w Nigerii, od końca sierpnia do marca w Demokratycznej Republice Konga i październik-kwiecień w Południowej Afryce.
Jaja: Samica frankolina jasnogłowego znosi 4–5 jaj. C. coqui coqui, żyjący na południu Afryki, znosi jaja o największym względnym ciężarze skorupy spośród wszystkich żyjących dziś ptaków, wynoszącym 29,1% ciężaru jajaMakatsch Wolfgang: Ptak i gniazdo, jajo, pisklę, wyd. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1957, s. 168..
Młode pozostają z rodzicami przez kilka miesięcy.
Status zagrożenia Status według kryteriów Czerwonej księgi gatunków zagrożonych IUCN: gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana; ptak ten opisywany jest jako lokalnie dość rzadki po pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny. Na wielu obszarach jest to ptak łowny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kurowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1836 roku Kategoria:Taksony opisane przez Andrew Smitha