thumb|250px|Kontrola kierunku podejścia (na górze) i ścieżki podejścia (niżej) za pomocą wiązek radiolatarni systemu ILS Ścieżka podejścia (ścieżka zejścia, ścieżka schodzenia; , ; ) – tor lotu startującego samolotu lub zbliżającego się do lądowania.
Ścieżka wznoszenia W przypadku startu statek powietrzny porusza się lotem wznoszącym na ścieżce wznoszenia (nazywanej także „ścieżką podejścia”). Według Słownika terminów i definicji NATO ścieżka wznoszenia to „kontrolowana część przestrzeni powietrznej o określonych wymiarach poziomych i pionowych, rozciągająca się od obszaru kontrolowanego, który może obejmować lotnisko, gdzie statek powietrzny wykonuje całość lub część wznoszenia pozostając w zasięgu kontroli pozytywnej”.
Ścieżka zejścia Ścieżka zejścia jest to płaszczyzna teoretyczna, pochylona pod kątem 3° (stopni kątowych) do poziomu, znajdująca się na linii pasa startowego. Informacje służące pilotowi lub autopilotowi samolotu do zejścia i przyziemienia wzdłuż wymaganej ścieżki to naprowadzanie wysokościowe.
W precyzyjnym podejściu do lądowania, podejście końcowe uważa się za rozpoczęte, gdy statek powietrzny znajduje się na ścieżce schodzenia w punkcie przechwycenia, a kończy na wysokości decyzyjnej.
Kontrola kąta i kierunku podejścia Kontrolę kąta podejścia, czyli kontrolę zmiany położenia w płaszczyźnie pionowej zapewniają różne systemy radionawigacyjne m.in. system ILS, system Lorenza, VOR.
Zmiana położenia w płaszczyźnie poziomej określana jest przez kierunek podejścia, który wyznaczany jest kątem radionamiaru lub kątem kursowym radiolatarni.
Przypisy s. 26. s. 149. s. 164.
Kategoria:Parametry lotu