Peter Bohinjec (ur. 21 lutego 1864 w Visoko, zm. 14. listopada 1919 w Spodnjim Duplju lub Lublanie) – słoweński rzymskokatolicki duchowny, poeta, dramatopisarz, publicysta i pisarz.
Młodość i edukacja Peter Bohinjec urodził się we wsi Visoko niedaleko Kranja w pobożnej rodzinie chłopskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Lublanie. Jego szkolnymi kolegami byli poeta i pisarz Fran Gestrin oraz socjolog i teolog Janez Evangelist Krek. Po ukończeniu szkoły zdecydował się wstąpić do seminarium duchownego. W czasie studiów zaczął pisać swoje pierwsze utwory, które publikował w najrozmaitszych czasopismach m.in.: Škrat, Rogač, Vrtec, Ljubljanski zvon czy Dom in svet. Święcenia kapłańskie przyjął w roku 1888, w tym samym roku zaczął pełnić posługę kapłańską we wsi Srednja vas v Bohinju.
Ksiądz i pisarz W Srednji Vasi v Bohinju przebywał tylko trzy miesiące, potem pomagał przy prowadzeniu parafii w Dobrepolju. Tam zaprzyjaźnił się z nauczycielem i pisarzem Franom Jakličem oraz zaczął pisać do czasopisma Slovenec. Następną przystanią na jego drodze była Vrhnika, gdzie pracował trzy i pół roku. W tym okresie pełnił funkcję administratora diecezjalnego. Następnie jako wikary pełnił posługę w Trnju.
Podczas służby w Šentpetru na Krasu (dzisiejsza Pivka) również zajmował się dziennikarstwem, był redaktorem czasopisma „Domoljub”. Wkrótce uzyskał posadę proboszcza Horjula, gdzie skupił się na rozwiązywaniu problemów socjalnych w parafii. Po pięciu latach pracę kontynuował w Škocjanie przy Mokronogu. W Škocjanie pozostał przez dziesięć lat, poświęcając się kapłaństwu, polityce, niesieniu pomocy potrzebującym, przez co pisarstwo zeszło na drugi tor. Pod koniec swojego pobyt we wsi wydał wspomnienia o parafianach zatytułowane Zgodbe fare Škocjan. Ostatnim punktem w jego posłudze było Duplje, gdzie oprócz duszpasterstwa i zajmował się pisaniem. Publikował w gazetach: Gorjenec, Mentor, Dom i svet.
Twórczość Peter Bohinjec swoją drogę literacką rozpoczął od pisania przypowieści, które były publikowane w „Ljubljanskim zvonie” (Sirota Jerica, Vragotov študent). W latach 90. był czołowym autorem w katolicko ukierunkowanej gazecie „Dom i Svet”.
Bohinjec był płodnym i wszechstronnym pisarzem. Na swoim koncie obok utworów rozgrywających się w środowisku wiejskim (Jarem pregrehe, Na nepritrjenih mostnicah, Kovač in njegov sin, Večernice, Kako je Svedrc zadrugo osnoval i inne) ma kilka opowiadań historycznych (Najmlajši mojster, Zadnji gospod Kamenski, Za staro pravdo). Jego fascynacja historią zaowocowała wydaniem biografii jednego z pierwszych słoweńskich poetów Valentina Vodnika pt. Valentin Vodnik, prvi slov. pesnik.
Motywy związane z kulturą polską w prozie Bohinjca thumb|200px|right|Wizerunek władcy dzieła Jana Matejki
Fabularyzowany historiograficzny utwór Svetobor, osadzony w czasach XI-wiecznej Karyntii, przedstawia intronizację książąt karantańskich oraz bój protagonisty o prawo do liturgii w języku słowiańskim. Bohinjec wprowadził również drugoplanowy wątek związany z postacią Bolesława Śmiałego. Król po skazaniu na śmierć biskupa krakowskiego Stanisława i okryciu się niesławą w Polsce, zdecydował się spędzić resztę życia jako milczący mnich w samotni na wyspie na Jezioru Ossiach w Karyntii. Z osobą pustelnika związany jest los młodej i pięknej Dražny nieposiadającej wiedzy o swoim pochodzeniu. Dzięki splotowi okoliczności oraz pomocy Svetobora bohaterka w czasie konfrontacji z pustelnikiem, dowiaduje się, że jest jego córkąMiran Hladnik: Zgodovinski roman; izid poizvedbe po zbirki s podatki o delih slovenskih avtorjev.
Petra Bohinjca do wprowadzenia postaci polskiego monarchy do utworu mogła zainspirować znajdująca się na cmentarzu Benedyktynów w miejscowości Ossiach płyta nagrobna z epitafium: Rex Boleslaus Polonie occisor sancti Stanislai Epi Cracoviensis (Bolesław król Polski, zabójca świętego Stanisława, biskupa krakowskiego). Płyta i grób, znajdujący się w łukowo sklepionej przypodłogowej niszy wewnątrz przycmentarnego kościoła z napisem: Boleslaus Rex Poloniae, przyczyniły się do powstania dotąd niepotwierdzonej hipotezy, iż Bolesław II Szczodry (Śmiały) spędził resztę swoich lat właśnie w tym miejscuTadeusz Rojek, "XIII tajemnic historii", NK, Warszawa 1989..
Spis utworów Proza: Mladi dnevi, (rok nieznany) Zgodbe fare Škocijan pri Dobrovah, (1911) Petra Bohinjca izbrani spisi, (1912) Za poklicem, (1912) Zadnja luteranka, (1915)
Opowiadania: Jarem pregreh, (1895) Za staro pravdo, (1901) Na nepritrjenih mostnicah, (1903) Kovač in njegov sin, (1907) Glagoljaš Štipko, (1912) Svetobor, (1917) Pod krivo jelko, (1923)
Bibliografia Lah A., Mali pregled lahke književnosti, Založba Rokus, 1997 Žebovec M., Slovenski književniki: rojeni do leta 1899, Dodatna knjiga, Karnatanija Ljubljana, 2009
Przypisy
Kategoria:Słoweńscy duchowni katoliccy Kategoria:Słoweńscy dramaturdzy Kategoria:Słoweńscy prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1919