mały|Brytyjskie terytoria Zachodniego pacyfiku Brytyjskie Terytoria Zachodniego Pacyfiku (ang. British Western Pacific Territories) - zbiór kolonii brytyjskich znajdujących się na kilku wyspach Pacyfiku w regionie Oceanii, utworzony w 1877 roku i będący pod administracją Monarchii Brytyjskiej reprezentowanym przez wysokiego komisarza.
Wyspy Canton i Enderbury (1939 - 1971) - obecnie część Kiribati. Wyspy Cooka (1893 - 1901) - obecnie terytorium stowarzyszone z Nową Zelandią. Fidżi (1877 - 1952) - obecnie niepodległe. Wyspy Gilberta i Lagunowe (1916 - 1971) - obecnie niepodległe jako Kiribati i Tuvalu. Nauru (1914 - 1921) - obecnie niepodległe. Nowe Hebrydy (1906 - 1971) - obecnie niepodległe jako Vanuatu. Savage Island (1900 - 1901) - obecnie jako Niue, stowarzyszone z Nową Zelandią. Pitcairn (1898 - 1952) - obecnie Brytyjskie terytorium zamorskie. Wyspy Salomona (1893 - 1978) - obecnie niepodległe. Tonga (1900 - 1952) - obecnie niepodległe. Union Islands (1877 - 1926) - obecnie Tokelau, terytorium zależne Nowej Zelandii.
Bibliografia worldstatesmen.org dostęp 30 stycznia 2011
Kategoria:Dawne terytoria zależne Wielkiej Brytanii w Australii i Oceanii Kategoria:Historia Wysp Cooka Kategoria:Historia Fidżi Kategoria:Historia Kiribati Kategoria:Historia Tuvalu Kategoria:Historia Niue Kategoria:Historia Tonga Kategoria:Historia Nauru Kategoria:Historia Vanuatu Kategoria:Historia Wysp Salomona Kategoria:Tokelau Kategoria:Pitcairn