Protesty w Jordanii – antyrządowe protesty w Jordanii, których celem była zmiana rządu, demokratyzacja życia politycznego i wymuszenie na władzach przeciwdziałania pogarszającej się sytuacji materialnej społeczeństwa. Demonstracje rozpoczęły się w styczniu 2011 roku, miały miejsce głównie w stołecznym Ammanie, ale także w innych większych miastach.
Demonstracje zaczęły się 7 stycznia 2011 roku od marszu kilkuset pracowników sektora publicznego w miejscowości na południe od Ammanu. Demonstranci protestowali przeciwko rosnącym kosztom życiaIn Jordan, Islamists try to spin popular protests into political uprising, 21 stycznia 2011.
11 stycznia rząd przeznaczył 169 mln dolarów amerykańskich na obniżenie cen i tworzenie miejsc pracy. Pomimo tego 14 stycznia miała miejsce demonstracja przed siedzibą parlamentu przeciwko wzrostowi cen żywności, bezrobociu, korupcji i niedemokratycznemu charakterowi sceny politycznej. Demonstranci domagali się także dymisji rządu i premiera Samira Rifaia. Demonstracje koordynowali działacze głównej partii opozycyjnej w kraju, Islamskiego Frontu Działań i Bractwa MuzułmańskiegoOnet: Jordania: manifestacja przeciwko polityce gospodarczej w Ammanie, 16 stycznia 2011, z którego wymieniona partia się wywodzi.
18 stycznia sekretarz generalny Frontu, Hamza Mansur, zaapelował do króla w sprawie zmiany rządu i przeprowadzenia nowych wyborów parlamentarnych, zarzucił także poprzednim wyborom „nieprzejrzystość”. Premier Samir Rifai pod wpływem demonstracji cofnął podwyżki cen żywności, obniżył cenę benzyny oraz podniósł emerytury i pensje urzędników i wojskowych. Pomimo ustępstw ze strony rządu, w siedmiu miastach kraju miały miejsce wielotysięczne demonstracje, żądające dymisji premiera, głównie związane z Frontem Akcji Islamskiej oraz partiami lewicowymi i panarabskimiOnet: Jordania: w całym kraju demonstracje, 21 stycznia 2011.
27 stycznia król wezwał rząd i parlament do szybkiego przeprowadzenia reform w dziedzinie polityki i spraw społecznych, potępił również nieudolność ministrów. Pomimo wprowadzonej obniżki cen żywności protesty nie wygasły, zostały także zapowiedziane kolejne demonstracjeOnet: Protesty w Jordanii, 27 stycznia 2011.
28 stycznia odbyła się w Ammanie demonstracja 3500 zwolenników reform, głównie z Frontu Akcji Islamskiej oraz partii lewicowych i panarabskich, którzy domagali się dymisji premiera Rafai i podjęcia działań skierowanych przeciw inflacji i bezrobociuOnet: Znowu starcia w Tunezji, niespokojnie w Jordanii, 28 stycznia 2011Onet: Jordania: antyrządowe demonstracje, 28 stycznia 2011.
31 stycznia FAI poinformował, że dzień wcześniej jego partia złożyła u premiera Samira Rifaia petycję w sprawie dymisji rządu, powołania rządu jedności narodowej i wprowadzenia reform w ordynacji wyborczej, które pozwolą na stworzenie reprezentatywnego parlamentu. FAI podkreśliła niepodważalność pozycji monarchyOnet: Jordania: opozycja żąda zmian, 31 stycznia 2011. Pod wpływem demonstracji, 1 lutego premier Samir Rifai podał się do dymisji, a król tę dymisję przyjął. Nowym premierem został mianowany Maruf al-BachitOnet: Jordania: masowe protesty przyniosły efekt, 1 lutego 2011, który był już premierem w latach 2005-2007. Decyzja ta spotkała się z ostrą krytyką opozycji, która zarzuca nowemu premierowi, że w czasie jego poprzednich rządów miało dojść do sfałszowania wyników wyborów parlamentarnychGazeta Wyborcza/Mateusz Szaniewski: Kraje islamskie niespokojne, 2011-02-01. 3 lutego nowy premier zorganizował spotkanie z przedstawicielami FAI, którzy ocenili je pozytywnie, ale nie odwołali planowanych protestówOnet: Jordania: „pozytywne i szczere” spotkanie z opozycją, 3 lutego 2011, które odbyły się zgodnie z planem w piątek 4 lutegoOnet: Jordańczycy chcą ustąpienia premiera, 4 lutego 2011. 10 lutego 36 liderów beduińskich wydało oświadczenie oskarżające królową Ranię o korupcję i ingerowanie w rządyInteria.pl: Teraz Jordania? Beduini grożą królowi i atakują królową, 10 lutego.
Wieczorem 16 lutego w Irbidzie miała miejsce demonstracja 1500 osób, byli to głównie przedstawiciele związków zawodowych, członkowie opozycyjnych partii politycznych i organizacji kobiecych, którzy domagali się reform politycznych i socjalnych. Również tego samego dnia miała miejsce demonstracja pracowników uniwersyteckich w Ammanie, która odbyła się pod hasłem ograniczenia władzy i reform konstytucyjnychInteria.pl: Jordania: Demonstranci domagają się reform politycznych, 16 lutego 2011.
Na 25 lutego zwołano „Dzień Gniewu”. Na ulice stołecznego Ammanu wyszło 6-10 tys. ludzi, żądających od króla demokratycznych reform, dalszych obniżek cen, przyśpieszenia demokratyzacji systemu politycznego oraz reform gospodarczych.
W marcu 2011 protesty osłabły, jednak 24 marca 500 demonstrantów rozbiło obozowisko na głównym placu stolicy. Większość z nich stanowili studenci i bezrobotni absolwenci uniwersytetów. Dzień później doszło do starć zwolenników i przeciwników króla. Do walk włączyła się policja, która obrzucała kamieniami przeciwników monarchy. Rannych zostało 100 osób, jedna osoba zginęła. 15 kwietnia 40 policjantów zostało rannych podczas protestów salafitów w mieście Az-Zarka.
Przypisy
Jordania Kategoria:Jordania w XXI wieku Kategoria:Polityka Jordanii Kategoria:2011 w Jordanii Kategoria:2012 w Azji Kategoria:2013 w Jordanii Kategoria:2014 w Jordanii