Szef Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela (hebr. ראש המטה הכללי, Rosz Ha-Mate Ha-Klali; nazywany w skrócie Rematkal, רמטכ"ל) − najwyższy szczebel dowodzenia w Siłach Obronnych Izraela.
Status prawny thumb|left|80px|Stopień generał porucznik w izraelskiej armii Status prawny Szefa Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela określa jedna z ustaw zasadniczych dotycząca armii z 1976: Szef Sztabu Generalnego jest najwyższym szczeblem dowodzenia Sił Obronnych Izraela (formalnie uznawany za głównodowodzącego). Szef sztabu jest jedynym aktywnym w Izraelu oficerem w randze generała-porucznika (raw alluf). Szef Sztabu Generalnego ma symbol wojskowy oraz banderę Sztabu Generalnego. Szef Sztabu Generalnego podlega bezpośrednio Ministrowi Obrony, którym jest zawsze cywil, choć często emerytowany oficer. Szef Sztabu Generalnego musi każdorazowo uzyskać akceptację Ministra Obrony i rządu Izraela na przeprowadzenie operacji wojskowej. W normalnych warunkach zajmuje się tym głównie Rada Bezpieczeństwa Narodowego i to na niej spoczywa główna odpowiedzialność.
Każdy Szef Sztabu Generalnego otrzymuje stopień raw alluf, jako jedyny wojskowy służby czynnej.
Szef sztabu jest formalnie mianowany raz na trzy lata, z możliwością przedłużenia okresu do czterech lub pięciu lat. Od 2023 funkcję tę pełni generał Herci Halewi.
Znaczenie stanowiska Siły Obronne Izraela cieszą się dużym szacunkiem w izraelskim społeczeństwie, dlatego pozycja szefa sztabu generalnego jest bardzo szanowana. Byli szefowie sztabu często zajmowali eksponowane stanowiska w życiu politycznym państwa. Dwóch szefów sztabu (Icchak Rabin i Ehud Barak) zostało premierami, czterech wicepremierami (Refa’el Etan, Mosze Ja’alon, Jigael Jadin, Sza’ul Mofaz), a kolejnych czterech – ministrami (Chajjim Bar-Lew, Mosze Dajan, Mordechaj Gur, Amnon Lipkin-Szachak. Wszyscy oni, a także trzech innych (Cewi Cur, Gabi Aszkenazi i Beni Ganc) zasiadali w Knesecie.
Szefowie Sztabu Generalnego Imię i nazwisko Początek kadencji Koniec kadencji Okres trwania (miesiące) Najważniejsze wydarzenia Ja’akow Dori 16 czerwca 1947 9 listopada 1949 29 wojna o niepodległość Jigael Jadin 9 listopada 1949 7 grudnia 1952 37 – Mordechaj Maklef 7 grudnia 1952 6 grudnia 1953 12 ataki fedainów,Jednostka 101 Mosze Dajan 6 grudnia 1953 29 stycznia 1958 49 operacje odwetowe przeciw fedainom,kryzys sueski Chajjim Laskow 29 stycznia 1958 1 stycznia 1961 36 – Cewi Cur 1 stycznia 1961 1 stycznia 1964 36 – Icchak Rabin 1 stycznia 1964 1 stycznia 1968 48 wojna sześciodniowa Chajjim Bar-Lew 1 stycznia 1968 1 stycznia 1972 48 wojna na wyczerpanie Dawid Elazar 1 stycznia 1972 3 kwietnia 1974 27 wojna Jom Kipur Mordechaj Gur 15 kwietnia 1974 16 kwietnia 1978 48 operacja Entebbe,wojna domowa w Libanie Refa’el Etan 16 kwietnia 1978 19 kwietnia 1983 60 wojna libańska Mosze Lewi 19 kwietnia 1983 19 kwietnia 1987 48 wojna libańska Dan Szomron 19 kwietnia 1987 1 kwietnia 1991 48 pierwsza intifada Ehud Barak 1 kwietnia 1991 1 stycznia 1995 45 operacja „Odpowiedzialność” w Libanie Amnon Lipkin-Szachak 1 stycznia 1995 9 lipca 1998 42 operacja Grona Gniewu w Libanie Sza’ul Mofaz 9 lipca 1998 9 lipca 2002 48 intifada Al-Aksa,operacja Ochronna Tarcza,wycofanie się z Libanu Mosze Ja’alon 9 lipca 2002 1 czerwca 2005 35 intifada Al-Aksa,operacja Ochronna Tarcza Dan Chaluc 1 czerwca 2005 14 lutego 2007 20 II wojna libańska,konflikt w Strefie Gazy Gabi Aszkenazi 14 lutego 2007 14 lutego 2011 48 operacja Płynny Ołów Beni Ganc 14 lutego 2011 16 lutego 2015 48 operacja „Ochronny Brzeg” Gadi Eizenkot 16 lutego 2015 15 stycznia 2019 47 Awiw Kochawi 15 stycznia 2019 16 stycznia 2023 48 operacja Alot ha-Szachar Herci Halewi 16 stycznia 2023 5 marca 2025 wojna Izraela z Hamasem Ejal Zamir 5 marca 2025 wojna Izraela z Hamasem
Przypisy
Kategoria:Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela