Włodzimierz Kłaczyński (ur. 20 lipca 1933 w Żywcu, zm. 3 czerwca 2025) – polski pisarz i lekarz weterynarii.

Życiorys Syn Tadeusza i Marii z domu Nurko. W 1935 rodzina Kłaczyńskich przeniosła się do Mielca, gdzie najpierw w pobliskim Szczucinie, a później w Mielcu, pisarz uczęszczał do szkoły podstawowej. W 1951 zdał egzaminy maturalne w Państwowej Szkole Ogólnokształcącej Stopnia Licealnego im. St. Konarskiego w Mielcu (obecnie I Liceum Ogólnokształcące). W latach szkolnych należał do organizacji młodzieżowych. W 1957 ukończył studia na Wydziale Weterynarii UMCS – WSR w Lublinie. Podjął pracę na stanowisku terenowego lekarza weterynarii w podkarpackim Domaradzu, pracował też w Haczowie. W 1967 powrócił do Mielca, gdzie do 1975 pełnił funkcję powiatowego lekarza weterynarii. Po likwidacji powiatów i instytucji powiatowych, został mianowany zastępcą dyrektora Wojewódzkiego Zakładu Weterynarii w Tarnobrzegu, gdzie w latach 1983–1986 pracował w Komitecie Wojewódzkim PZPR. W 1986 przeniósł się do Zakładu Doświadczalnego w Chorzelowie, a od 1987 prowadził praktykę prywatną, specjalizując się w chirurgii weterynaryjnej. Następnie prowadził lecznicę weterynaryjną w Mielcu.

Twórczość literacka Włodzimierz Kłaczyński równolegle do pracy zawodowej pisał utwory literackie, m.in. Popielec (1981), powieść, na kanwie której zrealizowano serial telewizyjny pod tym samym tytułem (premiera 1984)Autorem scenariusza był, wspólnie z Kłaczyńskim, Wiesław Myśliwski, reżyserii podjął się Ryszard Ber. Serial nagrodzony Grand Prix na festiwalu "Teleconfronto" w Chianciano Terme we Włoszech za "oryginalny, wolny od retoryki sposób pokazania życia wsi polskiej w czasie okupacji hitlerowskiej". Informacja za serwisem filmpolski.pl. Wronie pióra (1986), tryptyk mikropowieści Anioł się roześmiał (1994), powieść (na zlecenie Telewizji Polskiej) I pies też człowiek (1997), dzienniki lekarza weterynarii, przed wydaniem książkowym drukowane w latach 1993–1998 w czasopiśmie „Sycyna” I kot ma duszę (2001), druga część dzienników, z lat 1996−1999 Miejsce (2005), cykl powieściowy, w pięciu tomach, obrazujący obyczajowe i historyczne uwikłania ludzkich losów na tle epoki w realiach prowincjonalnego, galicyjskiego miasteczka. Wielka historia i codzienne niełatwe wybory, które zwyczajnych ludzi postawiły w niezwyczajnych sytuacjach i okazywały się miarą ich człowieczeństwa Zasiek polski (2008), dwutomowa kontynuacja Miejsca Skorpionada (2010), powieść radiowa na kanwie Miejsca Zobaczyć rzeczywistość… Włodzimierz Kłaczyński w rozmowie z Januszem Termerem (2013), wywiad-rzeka, seria Portrety Literackie pod redakcją Stanisława Nyczaja. Włodzimierz Kłaczyński był członkiem Związku Literatów Polskich oddział Kielce.

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1980) Odznaka „Zasłużony Pracownik Rolnictwa”, Odznaka „Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej” (1979) „Honorowa Odznaką WOPR” (1988) odznaki regionalne

Przypisy

Bibliografia P. Kuncewicz, Leksykon polskich pisarzy współczesnych, t. 1-2, Warszawa: Graf-Punkt, 1995, s. 436-437. M.A. Łyp, Literacka młodość Rzeszowa 1945-1975, Rzeszów 1990, s. 209-210. Nasi pisarze, Związek Literatów Polskich Oddział w Rzeszowie, Rzeszów 1987, s. 27-28.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Ludzie związani z Mielcem Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Pracownik Rolnictwa” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za wzorową pracę w służbie weterynaryjnej” Kategoria:Polscy lekarze weterynarii Kategoria:Ludzie związani z Domaradzem (województwo podkarpackie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Żywcu Kategoria:Zmarli w 2025