Brunon Wierciński (ur. w Rostowie nad Donem, zm. 10 stycznia 2007 w Krakowie) − żołnierz Polskich Sił Powietrznych, szef mechaników 301 bywizjonu „Obrońców Warszawy”.
Życiorys Urodził się w rodzinie polskiego kolejarza Grzegorza Wiercińskiego w Rostowie nad Donem. W 1920 roku powrócili do Polski i zamieszkali w Wilnie. W 1927 roku rozpoczął służbę wojskową jako mechanik lotniczy w 114. eskadrze 11. pułku lotnictwa myśliwskiego w Lidzie, rok później przeformowanej w 122 eskadrę 2 pułku lotniczego w Krakowie. Po ukończeniu Centralnej Szkoły Mechaników Lotniczych w Bydgoszczy został żołnierzem zawodowym. Od 1935 roku służył w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa, rok później awansując do stopnia sierżanta. Podczas kampanii wrześniowej był mechanikiem w Eskadrze Sztabowej.
Po 17 września został z jednostką ewakuowany do Rumunii i tam internowany. Wkrótce podjął udaną próbę ucieczki i z grupą towarzyszy dotarł do Francji. Od lutego 1940 roku służył jako mechanik w dywizjonach RAF, otrzymał numer służbowy RAF 781164. 6 stycznia 1941 roku przydzielony do 304 dywizjonu bombowego „Ziemi Śląskiej im. Ks. Józefa Poniatowskiego”. W następnym roku, w związku z poważnymi stratami poniesionymi przez jednostkę, wszedł w skład personelu latającego. Za wykonaną turę lotów został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi. W 1945 roku, w stopniu starszego sierżanta, został szefem mechaników 301. dywizjonu. Do Polski powrócił w 1947 roku.
Do emerytury w 1974 roku pracował w pionie technicznym Zakładów Tytoniowych w Krakowie. Działał w organizacjach kombatanckich i Krakowskim Klubie Seniorów Lotnictwa. W 2001 roku został awansowany do stopnia podporucznika w stanie spoczynku. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz dwukrotnie Medalem Lotniczym. Zmarł 10 stycznia 2007 roku, na miesiąc przez 101. urodzinami i został pochowany na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w KrakowieNekrolog. „Dziennik Polski” z 13 stycznia 2007 r..
Współpraca ze służbami specjalnymi PRL W 1950 roku został pozyskany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie do współpracy jako tajny współpracownik ps. „Zapałka”. Współpraca trwała do 1973 r., materiały są zachowane w Oddziałowym Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej pod sygnaturą IPN Kr 009/4381.
Przypisy
Bibliografia Mariusz Konarski: Stulecie mechanika Dywizjonu Ziemi Śląskiej. "Bandera". Kwiecień 2006. ISSN 0209-1070.
Kategoria:Podoficerowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie lotnictwa Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Podporucznicy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Rumunii w czasie II wojny światowej Kategoria:Podoficerowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym (dwukrotnie) Kategoria:Pochowani na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 2007