thumb|Grób Witolda Stefańskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Witold Jakub Stefański (ur. 25 lipca 1891 w Kielcach, zm. 18 lipca 1973 w WarszawieFranciszek Pawłowski, Samodzielni pracownicy naukowo-dydaktyczni Akademii Rolniczej w Lublinie w latach 1944–1996, Lublin 1998, s. 282.) – polski zoolog, parazytolog, od 1952 członek Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Edukację rozpoczął w rosyjskim gimnazjum państwowym w Pińczowie, po udziale w strajku szkolnym przeniósł się do Szkoły Handlowej w Kielcach, gdzie językiem wykładowym był język polski. Po zakończeniu nauki w szkole średniej został aresztowany przez władze carskie za udział w nielegalnych kółkach naukowych. Więziony był najpierw w Kielcach, a potem w Chęcinach. Dzięki staraniom matki po sześciu tygodniach opuścił więzienie i wyjechał do Genewy.
Rozpoczął studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Genewskiego, który ukończył w 1914 roku, otrzymując tytuł doktora nauk przyrodniczych. Jeszcze w czasie studiów został asystentem w katedrze Zoologii i Anatomii Porównawczej. Po powrocie do kraju w 1917 objął posadę asystenta Jana Sosnowskiego w Katedrze Zoologii Systematycznej i Morfologicznej na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1919–1925 prowadził tam wykłady dla studentów medycyny, farmacji i weterynarii. Od 1918 roku rozpoczął też pracę w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, gdzie wykładał zoologię i parazytologię. W 1920 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy „Wydalanie u wolno żyjących nicieni”. W 1925 został profesorem nadzwyczajnym a w 1935 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1925–1952 profesor i kierownik Zakładu Zoologii i Parazytologii na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Warszawskiego, 1952–1961 profesor Wydziału Weterynaryjnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. W 1932 został powołany na członka korespondenta Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a w 1935 na jego członka rzeczywistego. W latach 1930–1931 i 1936–1939 sprawował funkcję dziekana Wydziału Weterynaryjnego UW. Zajmował się m.in. badaniami nad nicieniami (Nematoda) oraz gzem bydlęcym dużym (Hypoderma bovis).
Wraz z profesorem Gustawem Poluszyńskim uważany jest za współzałożyciela polskiej szkoły parazytologii weterynaryjnej.
W okresie II wojny światowej od 1941 kierował działem parazytologii Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach, przemianowanym na Rolniczy Zakład Badawczy Generalnego Gubernatorstwa.
W latach 1962–1965 wiceprezes Polskiej Akademii Nauk. W roku 1952 prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych. W listopadzie 1966 był założycielem i pierwszym prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Parazytologów (European Federation of Parasitologists).
Mieszkał w domu Stowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów UW na Sewerynowie.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 12-2-13). Założony przez niego w roku 1951 Instytut Parazytologii PAN w Warszawie przy ul. Twardej od roku 1983 nosi imię Profesora. 29 marca 1974, na posiedzeniu Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego została ustanowiona Nagroda naukowa dla uczczenia pamięci Profesora Witolda Stefańskiego, przyznawana za opublikowaną, oryginalną, wyróżniającą się pracę (lub cykl prac) z zakresu parazytologii ogólnej, weterynaryjnej lub lekarskiej.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1946)Uchwała Prezydium Krajowej Rady Narodowej z dnia 19 sierpnia 1946 r. o odznaczeniach, na wniosek Ministra Oświaty, obywateli za zasługi położone na polu działalności oświatowej i kulturalnej (). Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1951)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1951 r. o nadaniu odznaczeń państwowych (). Order Sztandaru Pracy II klasy (1954)19 lipca 1954 „za zasługi w dziedzinie nauki”. Uchwała Rady Państwa z dnia 19 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych (). Krzyż Oficerski Legii Honorowej Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Cyryla i Metodego Krzyż Oficerski Orderu Gwiazdy Rumuńskiej Medal im. Kopernika PAN
Publikacje (wybór) Zarys parazytologii ogólnej (1950) Zarys parazytologicznych metod rozpoznawczych (1952, z E. Żarnowskim i A. Sołtysem). Parazytologia weterynaryjna (t.1 1963) Rozpoznawanie inwazji pasożytniczych u zwierząt (1971, z E. Żarnowskim)
Przypisy
Bibliografia Stanisław Tadeusz Sroka "Witold Stefański (1891–1973) [w:] Polski Słownik Biograficzny tom XLIII wyd. 2004–2005, s. 253–256. Joanna Radziewicz, Witold Stefański. Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, tom 10 str. 823, Państwowe Wydawnictwo Naukowe Warszawa 1967. Instytut Parazytologii PAN.
Linki zewnętrzne
Biogram i fotografia na stronie Ośrodka Myśli Patriotycznej i Obywatelskiej.
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Genewskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Polacy – Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Cyryla i Metodego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Polscy zoolodzy Kategoria:Polscy parazytolodzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Rumuńskiej Republiki Ludowej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Weterynaryjnego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kielcach Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie